Langs de Linge van Geldermalsen naar Asperen

Afstand: 39,5 km (tot Asperen, neem je Asperen zelf mee dan wordt het 45 km)Route Linge
Rijtijd: 2 uur 48 min
Snelheid Max: 26,4 km/u
Gemiddelde snelheid 14,08 km/u
Gereden: 6 augustus 2015
Weer: Zonnig en warm 28 graden, redelijke wind ZO naar ZW
Knooppunten

We starten middenin bij Beesd-daar kun je goed de auto kwijt- en rijden door het dorp naar de Linge en gaan eerst oostwaarts.

De Linge is een rivier die in de Betuwe van Doornenburg tot Gorinchem stroomt. Met 108km is het één van de langste geheel Nederlandse rivieren. Grote delen van de Linge zijn niet bevaarbaar voor gemotoriseerde schepen

Een prachtig dijkje meteen buiten het dorp, lekker beschut door bomen, deels alleen fietspad, deels zeer autoluw.

2015-08-06 11.58.32

De Appeldijk heet het hier, appelbomen langs de kant. Mooi afwisselend, soms ook open stukjes


2015-08-06 13.13.40

Prachtige weg tot aan Geldermalsen, daar gaan we de Linge over en rijden door het dorp  en weer richting rivier naar Deil. Deil ken ik alleen van het knooppunt, maar het is een echte plaats, dat had ik me nooit gerealiseerd.

De weg gaat door dorpjes, langs huizen met soms de deur meteen aan de straat en aan de overkant een steile trap naar beneden voor een stukje tuin aan het water. Schilderachtig maar onpraktisch lijkt me.

Soms ook een lekker theehuis om even te relaxen

Theehuis aan de Linge

Stalletjes her en der, meestal fruit: er zijn ook veel boomgaarden, om ze deze tijd van het jaar ruik je het rijpe fruit.

Nu eens door dorpjes dan weer door een zeer agrarisch stukje: boomgaarden, maisvelden,

Langs de Linge

2015-08-06 14.14.15

 

weilanden met koeien en zelfs een omgevallen vogelverschrikker in het water

2015-08-06 14.23.13

Heerlijk hier.

2015-08-06 14.47.42

We rijden de sluizen over bij Asperen en langs de andere kant terug.
De route naar 81 verwijst meteen de diepte in naar een grintweg: we komen langs het fort bij Asperen, dat is een kunstfort blijkbaar

2015-08-06 15.09.04

Er is daar een merkwaardig kunstwerk gemaakt buiten

2015-08-06 15.10.07

Die grintwegen zijn niet onze favoriet, maar over deze gaat het wel redelijk.
We rijden het lastigst te spellen Nederlandse dorpje Acquoy binnen (jammer dat dat met scrabble/wordfeud niet mag).  Veel smalle staatjes er g mooie uitzichtjes vaak.

2015-08-06 15.33.32

Een hele mooie route, deze gaan we vast nog eens doen.

Advertenties

Langs de Lek tussen Nieuwegein – Schoonhoven

Afstand: 42,6 km
Rijtijd: 2 uur 41 minRoute nieuwegein- schoonhoven
Snelheid Max: 32,1 km/u
Gemiddelde snelheid 15,9 km/u
Gereden: 3 augustus 2015
Weer: Zonnig en heel warm, 28 graden en weinig wind
Knooppunten 20-9-86-14-87-10

Het wordt warm vandaag, dus besluiten we langs een rivier te gaan rijden, de Lek dit keer. Wikipedia:

De Lek is een Nederlandse rivier die vanaf Wijk bij Duurstede de voortzetting vormt van deNederrijn en zich bij Kinderdijk verenigt met de Noord: als Nieuwe Maas zet de rivier zich in westelijke richting voort. De lengte bedraagt 62 kilometer

We starten bij de carpool plaats bij Nieuwegein: dat ligt meteen aan het fietspad waar we willen starten.

De weg loopt over de slingerende dijk: voor fietsen is er in kleur een pad aangegeven op het wegdek:

Langs de Lek links kijk je naar de uiterwaarden en

2015-08-03 11.38.35 rechts naar weilanden en boerderijen. de mais staat al hoog.

In de berm zien we Wilde Cichorei bloeien. Wikipedia:

De volksnaam wegenwachter (Duits: Gemeine Wegwarte) verwijst naar het gedrag van de plant om zich massaal in bermen langs (auto)wegen te verspreiden

Het is relatief rustig -het is maandag- maar ondanks dat er best veel auto’s langskomen moeten we zeggen dat die zich keurig gedragen. Er staan regelmatig bankjes langs de kant om even uit te rustig of wat te nuttigen, soms een beetje naar beneden

2015-08-03 12.10.56

Er zijn ook een paar mensen die een stalletje aan de weg hebben neergezet met een paar producten (en een parasol erboven) jam en eieren meestal.

De uiterwaarden zijn nu eens breed, dan weer smaller

2015-08-03 11.51.01

Er is wel wat beroepsvaart, maar niet zoveel.

2015-08-03 11.51.08

Halverwege het traject ligt het komdorp Jaarsveld waar wat monumenten te bekijken zijn. Maar ze hebben er ook gruwelijke drempels om de snelheid af te remmen.

Hier ligt ook nog een ruïne van wat op een oude waterkering lijkt, maar er staat verder niets bij wat het geweest is

Oude waterkering

er kruipt een fikse rups over de weg: we beschermen hem even zodat hij aan de overkant kan komen, maar hij is al in de struiken voor ik een goede foto heb. Het is er een met een flinke stekel: een pijlstaart dus.

2015-08-03 12.35.29 (2)

Het gehele traject aan de noordzijde is onbeschut, zodat het toch nog aardig warm wordt, dus het laatste stukje voor Schoonhoven is even doorzetten.
In Schoonhoven gaan we afkoelen op een terrasje.  er zijn hier ook grachtjes en er is een zilvermuseum.

De oorspronkelijke gedachte was hier met de pont over te gaan en aan de andere kant van de Lek terug. Helaas is dat nu even niet haalbaar, want dat is zo’n 10 tot 20 km verder dan de noordkant. Dus rijden we dezelfde weg terug.

Wat wel opvalt is dat je nu dichter langs het water lijkt te rijden: het is maar een weg breedte verschil, maar het maakt wel uit. Dat je nu de zon -en de wind!- in de rug hebt maakt ook wel wel: we sjezen heerlijk over het dijkje terug naar de carpoolstrook in Nieuwegein.

Overal in het water groepjes mensen: dat ziet er ook heel relaxed uit. Al met al een heerlijk zomerdagje, en thuis wachten de perenijsjes,

Langs de IJssel van Wijhe naar Deventer en terug

Route IJsselAfstand: 47,12
Rijtijd: 3 uur 11 min
Snelheid Max: 27,12
Gemiddelde snelheid 14,77
Gereden: 8 juni 2015

Weer: Half bewolkt, 17 graden en een straffe NW wind

Knooppunten 30-38-59-56-71-60-55-6214-48-89-70-97-51-31-32-30

We starten op de P&R in Wijhe. Wijhe is een gezellig plaatsje, al vrij oud ook:

De eerste schriftelijke vermelding van Wijhe dateert uit het jaar 960 als “Wie”, dat zeer waarschijnlijk duidt op een heiligdom

alleen weten we niet waarvan of van wie.
Er is een levendige winkelstraat en er staat een molen naast de supermarkt Boni.

Molen in Wijhe

Voorbij Wijhe ligt buurtschap Fortmond te midden van een natuurontwikkelingsgebied Duursche Waarden in een bocht van de IJssel.

Het gebied van Fortmond met zijn door moerasachtige uiterwaarden omgeven rivierduinen bleef lang onbewoond. Dit veranderde toen men er rond 1775 een ‘tichelwerk‘ oprichtte. Daardoor ontstond de buurtschap met zo’n twintig eenvoudige huisjes voor de arbeiders

voor de steenfabriek natuurlijk: die steenfabriek is nu een rijksmonument.

Wijhe dijkje net voor Duursche waarden
De route gaat niet echt door, maar meer langs de Duursche waarden

IJssel bij Duursche waarden

en komt dan door Den Nul: het enige bijzondere hier is een ‘dijkstoel’: daarvan resteert een opslagschuur. Maar de opslagschuur waar Wikipedia het over heeft kun je met de fiets helemaal niet zien, wel met de auto. Verderop, tegenover Deventer kwamen we wel een huis met daarop Dijkstoel tegen.

Een dijkstoel was een bestuurlijk lichaam dat overeenkwam met een polderbestuur of waterschapsbestuur. Het was een college dat bestond uit een dijkgraaf en een aantal heemraden en hield zich bezig met inspectie (schouwen) van de dijken en andere waterhuishoudkundige werken. Dit college was ook bevoegd om sancties uit te delen. Het trad op in naam van de heer.

Vanaf Den Nul gaat de route aan de oostkant van de weg langs, eerst door Olst, daar hebben ze een watertoren, maar verder is er niet veel van te zeggen .

De hele route verder gaat langs golvende grasvelden. Op zich wel mooi, en prima fietspad, maar teleurstellend omdat we de golvende baren van de IJssel hadden verwacht te zien.

Onder langs de dijk (1) Onder langs de dijk (2)

Bij de TOP locatie pauzeren we even

Toeristisch overstappunt bij Deventer

en gaan dan verder naar Deventer waar we dringend verzocht worden graafschade aan de dijk te voorkomen

Vlak voor Deventer

ok dat zullen we doen.

En ja, vlak voor Deventer: daar is i dan:  de IJssel!!

IJssel vlak voor deventer

Deventer is een van de vijf oudste steden van Nederland. De naam zou ontstaan zijn uit de samenstelling van twee oudsaksische vormen deve-treo, wat zoiets betekende als “aan een waterloop gelegen geboomte”. Wel dat klinkt niet onwaarschijnlijk.

Bij de Brink heb je het Historisch Museum en het Speelgoedmuseum: daar waren we al eerder, en er is -heel belangrijk- het winkeltje van de Bussink koek, de koek waar Deventer bekend om is.  Maar vanwege de kermis die er nu is, gaan we daar maar niet heen. (Verder heb je natuurlijk de Deventer Boekenmarkt en er schijnt ook een Dickens Festijn te zijn, maar nu even niet.)

We rijden zoekend naar de juiste opgang over de brug en hebben ook wat moeite aan de andere kant de juiste afgang te vinden … maar het voordeel van langs watertjes rijden is dat je gewoon het water opzoekt voor het vervolg.

We rijden nu over de Bandijk en hebben verder de hele weg een straffe tegenwind.

De winterdijk of bandijk is de dijk langs een rivier die bij hoge afvoeren overstroming van omliggende gebieden voorkomt en de rivier in het stroomprofiel houdt.

En komen door Terwolde: we zien daar een huis met ‘Dijkstoel’ erop: dat blijkt een gemeentemonument te zijn, maar waarom een woning uit die jaren een monument zou zijn beats me.

Type: woning
Bouwjaar: 1950-2000
Kenmerken: woning met middengedeelte en lagere zijvleugels onder pannengedekte zadeldaken en een achteraanbouw onder een pannengedekt lessenaarsdak

Terwolde Dijkstoel

Aan de rand van het dorp, bij de buurtschap De Wijk staat korenmolen de Ooievaar.
En door naar Welsum, hier komt een beroemd kippenras (Welsumer) vandaan. Kippen zien we niet, maar wel een merkwaardig iets: gelukkig is daar internet

in Welsum is het plan om een kabelbaan over de rivier de IJssel aan te leggen opnieuw onder de aandacht gebracht. Op de IJsseldijk bij tapperij Bijsterbosch is symbolisch een eerste gondel met kabels aan een paal bevestigd.

Echt een merkwaardig gezicht, maar het zou toch grappig zijn …

Kabelbaangondel Welsum
Aan de overkant van de IJssel had je een prachtig fietspad zonder zicht op de IJssel -maar ook zonder een  enkel bankje- en  aan deze kant, waar het je gewoon over de weg fietst waar behoorlijk wat auto verkeer is, staat er  om de paar honderd meter een.
Het zicht op de IJssel en de extra armen en poeltjes is vaak wel aardig.

De huisjes langs de IJsseldijk zijn typisch: ze hebben vaak een ingang op de dijk en ook een één verdieping lager, op dorpsniveau.

Van Oene (Oenerdijk) krijgen we niets mee, maar de overkant ziet er niet zo fraai uit met die camping: konden ze daar geen bomenrijtje voor zetten? Het verpest het zicht echt.

We vervolgen de weg door Veessen ook wel kozakkendorp genoemd (grappig die verschillende benadering van Veessen door Wikipedia en henzelf ). Over de naam kozakken:

In het begin van de negentiende eeuw lag er ooit een schipbrug (de ”Kozakkenbrug”), tussen Veessen en Fortmond, gebouwd door Kozakken die de geallieerden meehielpen om het Franse leger te achtervolgen bij hun terugtocht uit Europa naar Frankrijk.

Die brug heeft maar kort bestaan. Er ligt nu een veer dat dan ook ‘Kozakkenveer’ wordt genoemd.
Over de plannen met het water zegt wikipedia:

De afgelopen jaren is er onder de bewoners enige onrust ontstaan door de aankondiging van de komst van een nieuw aan te leggen tak (bypass) van de IJssel. Hierdoor komt Veessen (met nog enkele dorpen) op een eiland te liggen. Onzeker was nog of de nog aan te leggen bypass een permanente rivier wordt, of dat het een droge bedding wordt, die slechts bij hoge standen van de IJssel via een sluis als afvoer dienst doet. Intussen is duidelijk geworden dat het gaat om een hoogwatergeul, die naar verwachting slechts incidenteel onder water zal staan. Wel moeten enkele woningen en boerderijen voor de aanleg wijken.

Er is een fiets/voetveer naar Fortmond, maar we rijden maar liever door naar de pont bij Wijhe. Daar staat een forse rij auto’s: als echte fietsers dringen wij voor, maar de veervrouw stopt ons: eerst de auto’s, dan wij pas, anders kunnen er niet genoeg auto’s op. Ok.

Pont bij Wijhe

Terug in Wijhe proberen we nog even bij de Boni en de AH of ze Deventer koek hebben, maar nada.

We laden de fietsen weer in de auto en rijden terug over Deventer naar huis: het eerste stuk ongeveer hetzelfde traject als met de fiets. Het merkwaardige is dat het uitzicht vanuit de auto over de IJssel veel mooier is dan vanaf de fiets, jammer, jammer …

We hadden met deze rit een mooi IJsseltochtje willen maken -indachtig het stukje Kampen-Zwolle- maar daar zijn we een beetje teleurgesteld daarover. Op zich was het een mooie rit, maar niet wat we verwacht hadden.

Ruim rondom het Naardermeer

Afstand: ca 42 kmRoute Weesp - Naarden
Rijtijd: 3 uur
Snelheid Max: 29,6 km
Gemiddelde snelheid 14,16
Gereden: 6 juni 2015

Temperatuur 16 graden, zonnig en warm in de zon, maar beetje kil erbuiten, stevige wind

Knooppunten: 65-43-15-16- bij Maxis richting 57 tot dijk rechtsafslaan richting Muiden over IJdijk–17-18-33-34-37-47-45-44-43-65

We starten bij parkeerplaats Gaasperplas: aan de overkant in het Gaasperplaspark is het al een vreselijke herrie vanwege Amsterdam Open Air: helaas heeft het gemeentebestuur amsterdam het dwaze idee dat er in de parken in Amsterdam ‘iets te doen’ moet zijn: festivals bijvoorbeeld 😦 . (Gevolg overlast voor de bewoners en schade voor de natuur. Kies liever leegstaande kantoorpanden in industrietrreinen, die zijn er genoeg. Maar dat ter zijde)

Over de Weesperbrug, lekker naar beneden suizen langs de golfbaan en de andere brug weer op en over: met vaart belanden we zo langs het Amsterdam Rijnkanaal. We hebben de wind opzij, dus echt snel rijden we niet, maar het is buitengewoon stil op dit fietspad.

AR bij weesp

(Voor de verandering de clickschoenen weer aangetrokken en niet de sandalen, want je krijgt zo’n raar streepjespatroon op je voeten…)

Ze schieten al lekker op net de nieuwe brug over het Amsterdam Rijnkanaal


Nieuwe brug over AR kanaal (1)

 

 

Ingenieus toch: ze werken  van twee kanten naar elkaar toe.

Nieuwe brug over AR kanaal (2)

 

 

 

 

We slalommen onder de werken door en langs het steile talud van de A1 -daar zijn ze net aan het maaien- en rijden richting knooppunt 15.  Bij knooppunt 15 slaan we linksaf naar de Maxis

in de winter moet je wel richting knooppunt 16 (langs de A1), dan is de IJdijk afgesloten, maar tussen 1 maart en 1 oktober kun je er wel over en dat rijdt een stuk leuker.

Er staat dat het fietspad afgesloten is, maar dat geldt niet voor het fietspad  over de IJdijk naar Muiden (ook niet voor het pad langs de Diemervijfhoek trouwens).
De Maxis parkeerplaats is merkwaardig rustig voor een zaterdagmiddag.

We rijden een stukje van de IJdijkenroute – in het eerste stuk bloeien rechts echte koekoeksbloem en gele lis – al snel klimmen we het dijkje op en hebben een uitzicht op de oude Zuiderzee: ongelooflijk dat dat ooit zo’n gevaarlijk water was, het ziet er nu vrij tam uit. Maar wel mooi, woonboten ook blijkbaar.
IJdijkroute (1)

 

 

 

 

 

Het fietspad bestaat uit betonplaten met schapenkeutels: het uitzicht links is heel wat mooier dan rechts:  links zien we het water met flink wat zwanen

IJdijkroute (3)

en rechts wat industrieel spul en de A1 in de verte.

  IJdijkroute (2)       

En schapen natuurlijk all over the place

We hebben een flink vaartje -21 km/uur- het gaat lekker en de route is mooi maar sneller dan we willen zijn we er weer af, langs een ‘Obstakel’  -wat maar net gaat- en verder langs de volkstuintjes.

Voorbij een uiterst smal poortje waar de trike maar net door kan komen we bij de ‘Westbatterij‘ van de versterking Muiden waar nu de scouting gehuisvest is:

Muiden en Muiderslot west Batterij   

 

 

 

 

en zien we in de verte het Muiderslot, altijd decoratief, opdagen.

Muiden en Muiderslot (1)

 

 

 

 

 

We rijden naar Muiden  en aldaar rammelen we over het niet al te beste plaveisel naar de brug. Als je ooit Ferdinand Huyck gelezen hebt, kijk je altijd weer met andere ogen rond hier.

Het is druk bij brug, veel auto’s ook  en de terrasjes zitten vol. Er staat een flinke file maar wij  fietsers kunnen lekker vooraan staan en meteen door het groene licht: tegen dat alle fietsers erdoor zijn mogen de auto’s weer wachten op de tegenliggers.  Mensen ga hier toch niet met de auto heen…

We pauzeren buiten Muiden even bij een bankje -elke 15 km even stoppen voor de knietjes- en kijken terug op het slot:

Muiden met Muiderslot in de verte

(Helaas heeft de sportstracker het eerste stukje van de route niet aangegeven, dat teken ik er  later wel bij.)
Met vaart racen we over de dijk naar Muiderberg, komen niemand tegen behalve 1 auto die netjes voor ons in parkeerhaven wacht en drie tractoren waarvoor we wel als de sodemieter aan de kant gaan: my my wat zijn die dingen groot. Komen langs het ‘Echobos’ (later nog ‘ns nagaan hoe dat zit).
We rammelen door de straatjes van Muiderberg – die klinkers zijn echt erg-  naar het Naarderbos over het terrein van een golfbaan. Dat is een natuurverbinding geworden: blijkbaar hebben ze daar de Roundup onder controle…

Naarderbos

 

Er zouden bv ook ringslangen zijn maar die zie ik niet (maar dat zegt niets want eigenlijk zie ik die nooit).

Naarderbos weg langs golfbaan (1)

Aardig fietsen.

 

Naarderbos weg langs golfbaan (2)
Beetje kruip door sluip door verder tot we onderlangs de vestingwerken van Naarden rijden, veel margrieten in de berm, vast ingezaaid maar het staat wel leuk. In de verte piept een torentje er bovenuit.

Naarden weg onderlangs vestingwal

Even bovenop puffen we even uit op een bankje, maar niet lang, want in de schaduw is het nog best kil.
Uitzicht achter het bankje:

Naarden

Als we naar beneden rijden zien we een mevrouw die gewond is geraakt door een ongeluk of een beroving (en de dader is er vandoor) de politie is erbij, dus wij gaan  maar door.

Door Naarden, richting Bussum en daar duiken we het gebied van het Naardermeer in. Wind tegen, maar wat een mooi en rustig fietspad, met een weids uitzicht en op diverse plekken kun je wandelen richting het eigenlijke meer: vanuit het fietspad is er van het hele meer niets te zien.

Halverwege is er een Laarzenpad en een observatiescherm op 600 m.

Weg langs Naardrmeer

De plasdras stukjes aan de linkerkant zijn al mooi begroeid, en deze is nog rustig,  maar tegen het einde zit een grote hoeveelheid ganzenfamilies met al grote jongen.
Het laatste stukje van het pad is erg smal, ik kan er maar net door, opletten dat er geen tegenliggers zijn, want dat is niet plezierig met die brandnetels

Naardermeer smal weggetje

Maar het gaat allemaal goed.
Langs de Vecht naar Weesp,

Weesp weg langst Vecht

De molens draaien alletwee flink,

Weesp molens langs de Vecht

In Weesp de stad door -zelfs daar is het rustig, al hoor je heel in de verte het geluid van dat ellendige festival al 😦 .

De brug over naar Driemond en verder naar de Gaasperplas in een toenemende herrie.

Mooi ritje, lekker gefietst.

Rondje AR kanaal – Vecht tussen Driemond en Breukelen

Afstand: 50 km (incl aanfietsroute)Route AR kanaal -  Vecht
Rijtijd: 3 uur 17 min
Snelheid Max: 24,6 km
Gemiddelde snelheid 15,16
Gereden: 4 juni 2015
Temperatuur 21 graden, warm en zonnig, weinig wind
Knooppunten: 65-26-30 daar niet afslaan naar de Indijk maar rechtdoor tot Breukelen- 3-84-2-1-41 (plan was 42-43-65 maar het is geworden) 44-40-46-65

Vanaf de parkeerplaats bij de Gaasperplas gaan we naar Driemond, een dorpje dat vroeger Geinburg heette. De naam Driemond heeft zijn oorsprong in de drie riviertjes die samenkomen bij het dorp: het Gein, de Gaasp en het Smal Weesp.
Bovenop de brug van de N weg gaan we linksaf, rechtdoor -beetje rechts aanhouden-  door een achterafstraatje en dan kom je bij de route langs het Amsterdam-Rijnkanaal. Volgens wikipedia is dit het drukst bevaren kanaal ter wereld, maar dat zou je niet zeggen, want het is er stil vandaag, weinig boten.

AR kanaal bij Driemond

Ook weinig fietsverkeer: het eerste stuk, van Driemond naar Fort bij Nigevecht is alleen toegankelijk voor fietsers, maar behalve een enkele man-met-hond komen we niemand tegen. Rechts een bomenrij met daarachter weilanden, links het water van het AR kanaal met een hele steile helling. Het eerste stukje is de weg links even kaal, maar al snel staan er bomenrijen langs twee kanten en dat is plezierig met deze zon. En het ziet er mooier uit.
De route langs het AR kanaal is lang en recht en als je wind mee hebt kun je hier behoorlijk hard rijden (zelfs ik haal hier 25 km/uur op mijn sloffen) maar vandaag hebben we hem tegen, en al waait het niet hard, we komen niet boven de 15 km/uur uit.

Fort bij Nigevecht staat er weer mooi bij, hoewel … de schapen liggen en van het fort zelf is niets te zien maar toch heeft het wat. Van Natuurmonumenten.

Fort Nigtevecht (1)

Voorbij het Velserlaantje (dus voorbij Fort Nigevecht), mogen er ook auto’s op de weg rijden: gelukkig zijn er maar weinig die dat ook doen, ook hier is het stil.

Voorbij Fort bij Nigevecht is ook de bomenrij links weer voorbij: beetje kaal zo en we zien ook nog steeds weinig boten.

AR kanaal voorbij Velserlaan

We komen hier zowaar wat fietsers tegen en zelfs iemand een trike: mijn enthousiaste gezwaai werd door een zeer nurks kijkende man ontvangen. (Raar: hoe kun je nou sacherijnig blijven op een trike?)
Na het Gemaal Baambrugge Oostzijde eerst nog een blik op de vernieuwde brug bij Loenersloot en daar passeren zowaar twee Rijnaken (of zoiets)

Brug bij Loenersloot

Als je de brug bij Loenersloot onderdoor bent houdt de bestaande dijkweg op, en gaat verder als een fietspad gelegen aan de linkerkant van een smalle weg voor autoverkeer. Tot Breukelen allemaal rechtdoor en de omgeving wordt steeds minder aantrekkelijk: aan de linkerkant een steeds hoger wordende heg, waardoor je het water niet meer ziet, en rechts een spoorbaantje, en bij Breukelen een industrieterrein. Het fietspad gaat af en toe ook heel merkwaardig ineens naar rechts en vlak daarna weer naar links: overdreven. We gaan wel wat harder, rijden  nu 19 km/uur.
Weinig autoverkeer en wel een aantal wielrenners.

De brug over bij Breukelen en alles wordt anders.
Als je de knooppunten volgt leidt het pad je over de markt: daar mag je wel fietsen, maar als het druk is wordt er wat gezeurd, dus wijs geworden slaan we iets eerder af.
Bij het marktplein de tegenoverliggende straat door en de brug over: het is daar zo smal dat het aardig spannend kan worden, maar dit keer was het ook hier rustig. De brug over dus en linksaf langs de Vecht. Het gebied heet hier Stichtse Vecht. (Dat Stichtse heeft t maken met Het Sticht Utrecht, nu grofweg de provincie zeg maar.)

Weg langs de Vecht bij Breukelen

Goed te fietsen hier en het verkeer valt mee.
Mooie buitens van rijke lui die pronken met tuinen die opgetuigd zijn met kunst, hoge heggen, rododendrons en theekoepels. Het is een aardig ritje naar Loenen aan de Vecht en verder naar Vreeland. Nu eens rij je tussen hoge heggen door, dan weer heb je een Nederlands uitzicht zoals deze ten noorden van Loenen met zicht op de Loenderveense molen:

Polder boven loenen met loenderveense molen

Je krijgt echt het gevoel aan ‘de achterkant’te rijden: hoge heggen soms, vaak om tuintjes van woonboten, en er liggen behoorlijk wat woonboten in de Vecht.
Voorbij Vreeland zien we ook aan de overkant de bekende molen:

Molen bij Vreeland van andere kant Vecht

En op weg naar Overmeer steekt er een moeder eend gevolgd door zes waggelende donsjes over … ik ben te laat voor om een foto te maken.
Even kijken of de ooievaars weer op het nest zitten bij de Bergseweg: en ja hoor, ze hebben best al grote jongen zelfs.

Ooievaar met minimaal twee jongen op het nest

Door Nederhorst den Berg en ook hier is het ooievaarsnest bewoond.

Over het smalle Vechtdijkje (Eilandsdijk) in de hoop over te varen naar Nigtevecht en daar het AR kanaal weer op te pakken, maar helaas: het fietsveer vaart alleen op spitsuren door de week, en het is pas 14.00 uur.
Het pontje stond er wel trouwens.

Fietsveer Nigtevecht vaart maar beperkt (1)      Fietsveer Nigtevecht vaart maar beperkt (2)

Blijkbaar kwamen we hier altijd in het weekend of toevallig net op de juiste tijd.

Doorfietsen dus maar over het dijkje naar Hinderdam: daar moet een fort zijn, maar we zagen hem niet.

Voor het mooie hadden we natuurlijk om Fort Uitermeer heen kunnen fietsen en door langs de Vecht naar Weesp, maar we vonden het welletjes zijn zijn maar doorgestoken langs de N weg terug naar Driemond.

Onze eerste dit jaar van 50 km!

Plassenrondje

Aantal km:  41 km  (+ aanfietsroute = 50)Hilversum route
Gemiddelde snelheid: 14 km/u
Max snelheid: 27 km/u
Netto fiets uren: 3 uur en 28 minuten
Weer:  Zonnig, vrij stevige O wind. Temperatuur 20 graden.
Knooppunten: 65-43-42-41- 1-2-4-5-7-26-12-11-10-37-47-45-44-43-65
Datum: 20 april 204, Pasen 2014, een mooie zonnige dag.

We rijden eerst naar Driemond, en starten daar met de brug op te klimmen, en aan de andere kant langs de golfbaan naar beneden te suizen, richting Nigtevecht. Het waait stevig.
Het straatje naar de fietspont in Nigevecht heeft een paar leuke gevels: de Dorpsstraat is een beschermd dorpsgezicht.
Helaas heeft iemand gemeend de auto dwars voor het fietspad naar de pont te moeten zetten, zodat het wat lastig is om er langst te komen, maar uiteindelijk lukt het wel: ik keer de trike om en sjor hem er achterstevoren door.
(En ja ben nog zo vriendelijk te zorgen dat er geen krassen op de auto komen ook.)

Rondje Hilversum Dit is een fietsdoorgang

Het is een voetgangers-fietspontje dat met een grote frequentie over de Vecht heen en weer vaart.

Rondje Hilversum Fietspondje Nigtevecht

Aan de overkant van de Vecht is de Eilandseweg: een smalle dijk met gelukkig weinig verkeer.
De route loopt een poosje over dijk langs de Vecht

Rondje Hilversum eilandseweg - dijkje bij Nigevecht (2)   Rondje Hilversum eilandseweg - dijkje bij Nigevecht (1)

en slaat dan landinwaarts af naar Nederhorst den Berg.
Het weiland net voor NdB rechts van de weg is al gemaaid … zeg maar dag tegen de weidevogels 😦 .
De kersenbloesem loopt ook op zijn eindje en ligt dik langs de kant van de weg:

Rondje Hilversum afgevallen kersenbloesem Nederhorst den Berg

In Nederhorst den Berg slaan we meteen rechtsaf: op de hoek klepperen twee ooievaars op het nest.
We rijden voorlangs de Slotlaan die naar Kasteel Nederhorst loopt.
Links verborgen achter het dorp en hier niet te zien, ligt de Spiegelplas, onderdeel van de Vechtplassen (oud laagveengebied) en eigendom van Natuurmonumenten.
Die laten we vandaag maar even links liggen.

We blijven de Vecht weer volgen, langs buurtschap Overmeer,  net daarbuiten aan de rechterkant ligt De Nes, een voormalige buitenplaats waar alleen een plas water van over is.
Over de sluis met de merkwaardige naam ’t Hemeltje.
Waarom iemand een sluis zo wil noemen ontgaat me, maar het is een erfgoed inmiddels.
Er worden net wat plezierjachten geschut dus we blijven even kijken, maar veel schot zit er in dat geschut ook niet, dus voor de boten erdoor zijn, zijn wij weer op weg …

Rondje Hilversum Sluis t Hemeltlje

… en we vervolgen onze weg langs de Vecht richting Vreeland. Deze weg (Bergseweg) wordt de komende dagen afgesloten in verband met bouwwerkzaamheden, maar we kunnen er nog door.
Benieuwd of er weer een ooievaar op het nest staat aan de Bergseweg … en ja hoor, druk bezig met inrichten.

Rondje Hilversum ooievaar op het nest Bergseweg

Vreeland zelf rijden we binnen, helemaal rechtdoor en komen door een leuk straatje: ook weer een beschermd dorpsgezicht.
Onder de brug door en even laten slaan we linksaf de Alambertskade op, een dijkje tussen een paar flinke plassen: links de Wijde Blik en rechts de Loenderveense plas.

Dat is een behoorlijk smal spoor hier in het begin: en bovendien is het belegd met puin en wel met nogal grove stenen.
Beetje over de grasrandjes rijden maar.

Rondje Hilversum aardig lastig rijden Alambertskade Rondje Hilversum Alambertskade

Rechts ligt de Loenderveense plas: van WaterNet en niet bestemd voor recreatie maar voor drinkwatervoorziening.
Deze plas is een onderdeel van de Loosdrechtse plassen: laagveenplassen.

Rondje Hilversum Loenderveense plas

De Wijde blik is van Natuurmonumenten en echt wijds:  er varen hier wel bootjes op, we zien zelfs een stel durfals op een soort gemotoriseerd vlot, wat met deze wind het nodige gegiebel ontlokt.

Rondje Hilversum Wijde Blik

Het miegelt hier werkelijk van de insecten, grote wolken: als je goed kijkt zie je een zwerm op de foto hierboven bij dat boompje rechts.
Later wordt het pad wat breder en fietst het wat gemakkelijker. Onderweg even afstappen voor een theepauze: er fietsen en wandelen wel wat mensen maar heel erg druk is het er, ondanks het mooie weer en vrije zondag, niet.

Rondje Hilversum Alambertskade (2)

Leuk weggetje.

Aan het einde slaan we rechtsaf tussen rechts de Loenderveense plas en links natuurgebied Vuntus. Van dat natuurgebied is bijna niets te zien: er staan huizen voor.
Al snel gaan we linksaf richting knooppunt 26: door Oud Loosdrecht, door het dorp, een stuk minder leuk om te rijden.

Eerst komen we voorbij een groot sportveld van Hilversum, waar van alles te doen is,  maar ineens slaat de weg linksaf en we gaan achter de buitens van ’s Graveland langs en zien stukjes bos. En redelijk wat wandelaars, al zou  je dat van deze foto niet zeggen.

Rondje Hilversum (12)

Zo komen we in het Spanderswoud: een rustig ogend bos met veel monumentale beukenlanen, afgewisseld met hakhout.
Even een theepauze: reuze handig zo’n klein tafeltje, en de stoelen hebben we zelf bij ons.

Rondje Hilversum Theepauze (1) Rondje Hilversum Spanderswoud (1)

Vanuit het Spanderswoud komen we in de Hilversumse meent en al snel in het gebied van het Naardermeer. Ook van Natuurmonumenten.
Er wordt behoorlijk gewandeld daar.
De weg van Weesp naar Hilversum (N236) (een drukke weg gelukkig flink links van ons fietspad) is wat verlegd, waardoor er een verbinding is gekomen van het Naardermeer met de Ankeveense plassen. Dit zegt Wikipedia

…een ecologische verbindingszone, te bespoedigen middels een inpassingsplan. Deze ‘Natuurverbinding’ bestaat uit twee zogeheten faunapassages die een waterdoorgang vormen onder de weg tussen het Naardermeer en de Ankeveense Plassen

Je kunt vooral aan het noordelijk stuk zien dat het daar het afgelopen half jaar behoorlijk ‘plasdras‘ is geworden. Er zijn nu nog niet veel weidevogels, maar dat komt vast wel.

Rondje Hilversum Naardermeer plasdras

Langs Fort Uitermeer en verder langs de Vecht naar Weesp.
Aldaar is het eerste bruggetje open en wachten we tot de bootjes voorbij zijn: dat is ook een beetje filevaren.

Rondje Hilversum Weesp brug open

Achter ons, aan de Ossenmarkt,  staat het Torenfort een overblijfsel van de Hollandse Waterlinie.

 

Rondje Hilversum Weesp

Door Weesp: er is daar een wielerwedstrijd aan de gang maar we kunnen wel verder.
De doorgang onder Verlengd buitenveer is afgesloten deze week, dus moeten we een alternatief verzinnen: een hobeldebop graspaadje tegen de dijk op.
En ook daar trekken de Adventures zich goed doorheen.

Rondje Hilversum ook het trekt de Adventure doorheen

En dan de brug weer over en naar huis.

Prima dagje.

Ben ook blij met deze achtervering: dat is het rode blokje in t midden.
Er had ook een groene in gekund: daar heb ik de afgelopen weken mee gereden, maar die is een stuk stugger en dat rijdt veel minder plezierig.

 

Rondje Hilversum (6)

 

 

Het Gein, De Gaasp en De Diem

Afstand: traject 24 kmRoute Gein Gaasp en Diem
Plaatsen:  Driemond – Abcoude – Diemen
Gereden 10 augustus 2013
Max snelheid 13,41 km/u
Netto fiets uren kleine 2 uur
Weer:  Half bewolkt, harde wind (tegen). Temperatuur 20  graden
Knooppunten: 65-28-27-65-58- 59- richting 15, langs Amsterdam-Rijnkanaal blijven

Geografie
Het Gein is een schilderachtig  riviertje van 6 km lang dat de Gaasp (in Driemond)  met de Angstel (in Abcoude, gemeente de Ronde Venen) verbindt.
De Gaasp loopt van Driemond naar Diemen, en verbindt zo het Amsterdam-Rijnkanaal met De Diem, een klein watertje van 2 km in het zuidoosten van Diemen, dat zelf ook al doorsneden wordt door het Amsterdam-Rijnkanaal.
In Driemond komt het kanaal Smal Weesp samen met de riviertjes het Gein en de Gaasp: dat verklaart ook de naamgeving van die plaats.
Er liggen een aantal molens aan deze route.

De rit:
We beginnen bij de centrale plaats: op de brug bij Driemond en gaan langs de Noordzijde van Het Gein (de rechterkant van Driemond uit gezien).
Officieel heet die kant de Noordzijde, waarom weet ik niet, eigenlijk zou West een betere benaming zijn.
Je kunt aan twee kanten van Het Gein fietsen : de Noord route is iets rustiger met minder autoverkeer, maar de weg is ook smaller.

GEIN
Letterlijk een heel schilderachtige rivier: knotwilgen aan de kant, waterlelies en gele plomp erin. Op zomerse dagen zie je ook wel kleine bootjes varen en kinderen zwemmen.
P. Mondriaan had zijn fiets wat verbouwd tot schildersezel en ging dan ook regelmatig aan het Gein schilderen:  bijv Molen aan het Gein dat de Broekzijder Molen toont: die staat ongeveer halverwege.
Wat verder weg staat aan de andere kant van het water ook een molen: de Oostzijde molen. Op die hoogte zie je rechts -nog aan ‘onze kant’- een verhoging in het weiland: dit zijn restanten van de zogenaamde ‘batterijen”. Een batterij is een verhoging met een gracht eromheen waarop een geschut stond. Deze batterijen zijn opgeworpen in 1805 als onderdeel van de Stelling van Amsterdam: en ze zijn via de “Liniedijk” (het dijkje aan de linkerkant van het water) verbonden met Fort Nigtevecht aan het Amsterdam-Rijnkanaal. Ze hebben overigens nooit dienst gedaan: overbodig geworden door de vliegtuigen.
Een heerlijk weggetje om te fietsen, je krijgt daar wel zowat een hartverzakking als je een tractor tegenkomt, maar in principe is er altijd wel een mogelijkheid om te passeren.

Via de Jan Swinkelsfietsbrug bij Abcoude keren we terug langs de oostelijke kant die Zuid heet.
(Het Gein loopt hier Abcoude in en heet Nauwe Gein, en gaat even verderop over in een klein riviertje: de Angstel.)

Nauwe Gein

De zuidkant heeft een wat bredere weg: daar kun je gemakkelijk gepasseerd worden. Er zijn ook regelmatig bankjes om wat uit te puffen.
We komen dan langs de Oostzijde molen: deze kan wel bezocht worden, er hangt een papier met openingstijden.

Oosterzijde molen

Halverwege is er een wit voetgangersbruggetje -een kwakel- dat Wilhelminabrug heet: dat ligt hier al sinds 1908 en is in 1970 gerestaureerd. Op deze hoogte aan de zuidzijde bevindt zich een wit gebouw dat De Vink heet: het is nu een B&B maar was altijd al een ‘uitspanning’.
Er loopt een knotwilgenweggetje naar rechts, het  ‘Velterslaantje’ dat naar Fort Nigtevecht aan het Amsterdam-Rijnkanaal loopt.

Het Gein
Het Velterslaantje is ook leuk, maar wij gaan verder via Het Gein naar terug naar Driemond en daar over de brug en langs het water dat hier de Gaasp heet.

GAASP
Stukje door Driemond en meteen linksaf de ophaalbrug over en langs het water blijven rijden.
Vanuit Driemond over de Stammerdijk kom je langs de pas gerestaureerde Gaaspermolen.

Gaaspermolen

Aan de rechterhand veel ingangen tot het Diemerbos: dat is aangelegd tussen 1993 en 1997 en begint nu al een aardig bos te worden om in te wandelen en door te fietsen. Voor die tijd was het een uitgestrekt poldergebied, de Gemeenschapspolder (staat nog op sommige bordjes) en lang daarvoor lag er een groot moeras met eikenbomen. Bij de aanleg van het Diemerbos zijn oeroude stammen, tot 3000 jaar oud, in het veen gevonden. Deze veeneiken liggen nu her en der langs de paden. Ze hielden het 3000 jaar in het veen uit, maar zo aan de lucht blootgesteld gaat het verval rap. Maar langs deze Stammerdijk zie je ze niet.
De Gaasp is op sommige stukken best breed.
Bijna aan het einde van de Stammerdijk heb je de lelijkste fietsbrug van deze omgeving: de fietsbrug van de Bijlmer naar het Diemerbos. Toen ze ermee begonnen waren bleken ze hem niet hoog genoeg gemaakt te hebben of zoiets: dus een hele tijd stonden alleen de pilaren daar. Maar ze hebben dat op de meest goedkope manier toch maar afgemaakt: met van die ijzeren matten erover. Je kunt erover lopen en fietsen, maar het is nogal akelig..

Diemerbos fietsbrug

We gaan er onder door, de weg over, rechtdoor naar knooppunt 58: het water aan de andere kant is de Diem. Verder rechtdoor naar knooppunt 59: het fietspad gaat eerst rechts langs het Penbos: een piepklein moerasgebiedje aan de Diem met één wandelpad. Lepelaars, wilde zwanen, kuifeenden, aalscholvers en rietvogels zoals karekiet en rietzanger worden hier regelmatig gezien en er is een schuilhut mocht het weer te slecht worden. Er is veel kwelwater, en er groeien planten als dotterbloemen en echte koekoeksbloemen.
Het bos zelf bestaat voornamelijk uit elzen, maar helaas hebben de reuzeberenklauwen hier ook toegeslagen.
O
nder de spoorweg en de weg door, en linksaf langs aardige huizen richting Amsterdam-Rijnkanaal.

Verder langs het Amsterdam-Rijnkanaal terug tot Driemond: stukjes asfalt waar je bij niet teveel tegenwind heel hard kunt rijden, maar ook stukjes met klinkers…, het ziet er wel naar uit dat ze dit stukje bij beetje gaan vervangen door asfalt trouwens.

Uyllanderbrug

Onder de nieuwe Uyllanderbrug door.

20130727_171945

En in Driemond weer over de ophaalbrug, langs de Gaasp en naar het beginpunt bij knooppunt 65 op de brug.

Leuk stukje om te fietsen.