LF7 Oeverlandroute : Heiloo – Uitgeest

LF9 Heiloo-Uitgeest routeDatum gereden 11 juni 2014
Afstand LF7 traject 11  km (Totaal gereden Oeverlandroute: 92 km)
Afstand achterland 29 km (Totaal achterland: 156 km) (waarvan 10 km LF1 : Ronde van Nederland)
Aantal km vandaag 40 km (Totaal in het LF7 en achterland project: 204 km)
Gemiddelde snelheid vandaag 14,17 km/u (dat lange klinkerpad door de duinen he)
Max snelheid vandaag 30,24 km/u
Netto fiets uren vandaag 2 uur en 41 minuten (Totaal in het LF7 en achterland project: 17 uur en 42 minuut)
Weer:  Zonnetje, matige ZW wind. Temperatuur ca 23 graden.
Knooppunten24-23-35-34-14-25-29-28-27-26-18-19-20-24-84

We starten vanuit dezelfde plaats waar we al eerder stonden: een parkeerplaats aan de Langendijk, niet ver van de Tweede Broekermolen in Uitgeest.
We rijden door Uitgeest: de oranje stemming voor het aankomende WK zit er hier en daar al lekker in: de plastic oranje vlaggetjes wapperen ratelend boven de straat. Verder is er niet echt veel spannends over Uitgeest te zeggen.

We willen eigenlijk de LF7 vanaf Heiloo terug rijden en daarom de LF1 naar t noorden: eerst de verbindingsweg dus maar zoeken

We wijken vrij snel van de LF7 af, gaan onder de fietsbrug door en een beetje op goed geluk richting Heemskerk om de route naar knooppunt 23 op te pakken. Dat lukt en al snel komen we op een mooi fietspad -althans, altijd is er wel weer een auto die daar nodig moet rijden- net buiten Heemskerk langs het Noorderveld.
In 2010 zijn ze hier met een waterberging begonnen en inmiddels ziet er er al heel mooi uit.

LF9 Heiloo-Uitgeest Noorderveld
Mooi weggetje naar knooppunt 23, langs een terrein met merkwaardige grijze lantaarnpaaltjes van een meter hoog en vol weidevogels die het zo te zien en te horen erg naar hun zin hebben.

Door Noorddorp -waar je bijna niets van meekrijgt- en rechtsaf bij knooppunt 35 de Kruisbergweg op, de duinen in door het  Noordhollands Duinreservaat over een prachtige enigszins hobbelige weg richting zee.  De Zwarteweg is het vervolg ervan en bij knooppunt 34 komen we op LF1.
Dat was nog eens een mooie verbindingsroute!

We slaan af naar het noorden.
De hele weg door de duinen is bestraat met klinkers: het fietst vermoeiend en de picknickmand achterop rammelt, maar het uitzicht en het heerlijke weer -en het windje in de rug- maken het ruimschoots goed.

Het valt ons op dat er hier overal zoveel ratelaar in bloei staat. Op vochtige plekken met rietorchis:

LF9 Heiloo-Uitgeest ratelaar en rietorchis

 

.. en op andere met slangekruid

LF9 Heiloo-Uitgeest slangekruid

Duindoorn staat er natuurlijk ook, maar die bloeit nog niet.
Als je goed kijkt zie je overal kleine duinplantjes in bloei.

We pauzeren even aan de kant en kijken naar de paragliders die volop bezig zijn: je kunt keren en zelfs omhoog met zo’n ding.
En er komen zowaar twee rijders op een trike langs! Dat gebeurt echt niet vaak, buitenlanders waarschijnlijk aan wat ze roepen te horen (maar we verstaan ze niet), even zwaaien.

Even verderop is een water dat Spin meer heet en aan de rechterkant van de weg zien we veel aalscholvers: ze zitten in groepen in de bomen en die raken daar tamelijk bleekscheterig van.

Door de uitwerpselen van de aalscholvers, rijk aan bijtende zuren, sterft de vegetatie in de broedgebieden meestal een zekere dood, evenals de bomen waarin de nesten worden gemaakt. In de kolonie hangt een sterke vis- en guanolucht.

Je ziet dat ook meteen: hele bomen krijgen een grijswitte kleur en hele stukken van bosjes zien er niet uit
LF9 Heiloo-Uitgeest (3)
Ze zitten gelukkig een heel eind weg en waar wij zijn ruik je ze niet.
De kenmerkende houding van de aalscholvers is wel heel apart:

In tegenstelling tot vrijwel alle andere watervogels bevat het verenkleed van aalscholvers slechts zeer weinig vet. Daardoor is het niet waterdicht en wordt een duikende aalscholver drijfnat. Na een duik moet een aalscholver dus drogen. Dit doen ze door met half gespreide vleugels op een paal of in een boom te gaan zitten; een zeer markante houding

He klinkerpad heet de Van Oldenborghweg, en we komen ook hier weer een suffe auto tegen die dringend hier moest rijden -tsja- , en een van de boswachterij: dat is ok natuurlijk.

We steken de Zeeweg over en rijden door naar Egmond Binnen.
Als je in je stoeltje blijft zitten zie je nergens de zee, maar je komt wel langs een paar uitzichtpunten: gewoon even uit de trike en het duin op zo’n 13 -er is er zelfs een van 30- meter klimmen.

Zodra we het reservaat uit zijn komen we op asfalt, he even lekker vaart maken.
Ze telen hier bollen, en er is een heel grappig veld met bollen op  lange stelen: daar zou je een leuke foto van kunnen maken, maar ik heb even geen zin om te stoppen.

We komen langs  de Abdij van Egmond: een beroemde Benedictijner abdij. een contemplatieve orde:

Voor groepen vanaf tien personen verzorgen wij rondleidingen door de kaarsenmakerij, pottenbakkerij het museum en de abdijkerk

op afspraak doen ze dat, maar de abdij zelf blijft wel gesloten. Het ziet er toch wel levendig uit, van buiten af dan.
We racen door en voor we het weten zijn we weer in Heiloo, slaan af langs de spoorlijn en komen daarmee op de LF7.
We komen langs Onze Lieve Vrouw ter Nood, beter bekend als Het putje van Heiloo, een bij de oudere Amsterdammers toch wel bekend bedevaartsoord.

Door Limmen: een heel keurig plaatsje, alleen waren we even bijna verkeerd gereden omdat ze daar de bordjes naar 18 wat onhandig hadden geplaatst. Rechtdoor op de fiets is echt rechtdoor, ook als er een soort heuveltje is gemaakt om de snelheid af te remmen.

En dan toch via een tamelijk drukke weg naar Uitgeest.
Op een gegeven moment verwijzen de bordjes naar rechts, maar je kunt er niet afslaan: dan maar naar het centrum, uiteindelijk recht naar de 24 en vandaar naar de 84 en voor we het weten zijn we bij de auto.

Een heel genoeglijke middag, ook door het weer. En een hele mooie route.
40 km doet ons vrij weinig meer, maar we moeten naar huis voor de hond 😉 

 

.

Advertenties

Rondje Nederland

Er is een Ronde van Nederland via LF-routes.
De ANWB heeft einde 2011  nieuwe druk van het boekje uitgegeven.

1300 km langs de grenzen van Nederland: dat moet te doen zijn
Vanaf de meeste plaatsen  in Nederland kun je wel binnen een dag in A. komen, dus dat bezwaar is van tafel.

Een van de uitdagingen die B. aan wil gaan is het op eigen kracht rond rijden van deze route.
We halen het niet in in 11 of 18 dagen, zoals sommigen, waarschijnlijk zal onze dagetappe op 35 km liggen: we verwachten er dus zo’n 35 actieve dagen aan te besteden.

Volgens plan gaan in setjes van 5 dagen fietsen, misschien een midden-dagje iets minder ver.
We kunnen ook niet al te veel bagage meenemen, en kamperen gaat toch niet lukken, dus het wordt van hotel naar hotel.

De route begint in Arhem en loopt met de klok mee. Je kunt hem ook andersom rijden en op elk gewenste plaats beginnen. We hebben nog overwogen eerst naar het westen te gaan en van daar omhoog, maar in de zomer is het waarschijnlijk duurder om onderdak te krijgen, dus kunnen we dat beter in voor- of najaar doen.

We hebben even overwogen van ons huis naar Arhem te fietsen en dan met de klok meedraaien, maar dat doen we niet: we zijn  van plan ons netjes aan de route te houden, en dag 1 in Arnhem te beginnen.

Een verslag van iemand die in 2008 de route heeft gereden: http://www.klaasgroot.nl/reizen/documents/Ronde%20van%20Nederland.pdf