Rondje AR kanaal – Vecht tussen Driemond en Breukelen

Afstand: 50 km (incl aanfietsroute)Route AR kanaal -  Vecht
Rijtijd: 3 uur 17 min
Snelheid Max: 24,6 km
Gemiddelde snelheid 15,16
Gereden: 4 juni 2015
Temperatuur 21 graden, warm en zonnig, weinig wind
Knooppunten: 65-26-30 daar niet afslaan naar de Indijk maar rechtdoor tot Breukelen- 3-84-2-1-41 (plan was 42-43-65 maar het is geworden) 44-40-46-65

Vanaf de parkeerplaats bij de Gaasperplas gaan we naar Driemond, een dorpje dat vroeger Geinburg heette. De naam Driemond heeft zijn oorsprong in de drie riviertjes die samenkomen bij het dorp: het Gein, de Gaasp en het Smal Weesp.
Bovenop de brug van de N weg gaan we linksaf, rechtdoor -beetje rechts aanhouden-  door een achterafstraatje en dan kom je bij de route langs het Amsterdam-Rijnkanaal. Volgens wikipedia is dit het drukst bevaren kanaal ter wereld, maar dat zou je niet zeggen, want het is er stil vandaag, weinig boten.

AR kanaal bij Driemond

Ook weinig fietsverkeer: het eerste stuk, van Driemond naar Fort bij Nigevecht is alleen toegankelijk voor fietsers, maar behalve een enkele man-met-hond komen we niemand tegen. Rechts een bomenrij met daarachter weilanden, links het water van het AR kanaal met een hele steile helling. Het eerste stukje is de weg links even kaal, maar al snel staan er bomenrijen langs twee kanten en dat is plezierig met deze zon. En het ziet er mooier uit.
De route langs het AR kanaal is lang en recht en als je wind mee hebt kun je hier behoorlijk hard rijden (zelfs ik haal hier 25 km/uur op mijn sloffen) maar vandaag hebben we hem tegen, en al waait het niet hard, we komen niet boven de 15 km/uur uit.

Fort bij Nigevecht staat er weer mooi bij, hoewel … de schapen liggen en van het fort zelf is niets te zien maar toch heeft het wat. Van Natuurmonumenten.

Fort Nigtevecht (1)

Voorbij het Velserlaantje (dus voorbij Fort Nigevecht), mogen er ook auto’s op de weg rijden: gelukkig zijn er maar weinig die dat ook doen, ook hier is het stil.

Voorbij Fort bij Nigevecht is ook de bomenrij links weer voorbij: beetje kaal zo en we zien ook nog steeds weinig boten.

AR kanaal voorbij Velserlaan

We komen hier zowaar wat fietsers tegen en zelfs iemand een trike: mijn enthousiaste gezwaai werd door een zeer nurks kijkende man ontvangen. (Raar: hoe kun je nou sacherijnig blijven op een trike?)
Na het Gemaal Baambrugge Oostzijde eerst nog een blik op de vernieuwde brug bij Loenersloot en daar passeren zowaar twee Rijnaken (of zoiets)

Brug bij Loenersloot

Als je de brug bij Loenersloot onderdoor bent houdt de bestaande dijkweg op, en gaat verder als een fietspad gelegen aan de linkerkant van een smalle weg voor autoverkeer. Tot Breukelen allemaal rechtdoor en de omgeving wordt steeds minder aantrekkelijk: aan de linkerkant een steeds hoger wordende heg, waardoor je het water niet meer ziet, en rechts een spoorbaantje, en bij Breukelen een industrieterrein. Het fietspad gaat af en toe ook heel merkwaardig ineens naar rechts en vlak daarna weer naar links: overdreven. We gaan wel wat harder, rijden  nu 19 km/uur.
Weinig autoverkeer en wel een aantal wielrenners.

De brug over bij Breukelen en alles wordt anders.
Als je de knooppunten volgt leidt het pad je over de markt: daar mag je wel fietsen, maar als het druk is wordt er wat gezeurd, dus wijs geworden slaan we iets eerder af.
Bij het marktplein de tegenoverliggende straat door en de brug over: het is daar zo smal dat het aardig spannend kan worden, maar dit keer was het ook hier rustig. De brug over dus en linksaf langs de Vecht. Het gebied heet hier Stichtse Vecht. (Dat Stichtse heeft t maken met Het Sticht Utrecht, nu grofweg de provincie zeg maar.)

Weg langs de Vecht bij Breukelen

Goed te fietsen hier en het verkeer valt mee.
Mooie buitens van rijke lui die pronken met tuinen die opgetuigd zijn met kunst, hoge heggen, rododendrons en theekoepels. Het is een aardig ritje naar Loenen aan de Vecht en verder naar Vreeland. Nu eens rij je tussen hoge heggen door, dan weer heb je een Nederlands uitzicht zoals deze ten noorden van Loenen met zicht op de Loenderveense molen:

Polder boven loenen met loenderveense molen

Je krijgt echt het gevoel aan ‘de achterkant’te rijden: hoge heggen soms, vaak om tuintjes van woonboten, en er liggen behoorlijk wat woonboten in de Vecht.
Voorbij Vreeland zien we ook aan de overkant de bekende molen:

Molen bij Vreeland van andere kant Vecht

En op weg naar Overmeer steekt er een moeder eend gevolgd door zes waggelende donsjes over … ik ben te laat voor om een foto te maken.
Even kijken of de ooievaars weer op het nest zitten bij de Bergseweg: en ja hoor, ze hebben best al grote jongen zelfs.

Ooievaar met minimaal twee jongen op het nest

Door Nederhorst den Berg en ook hier is het ooievaarsnest bewoond.

Over het smalle Vechtdijkje (Eilandsdijk) in de hoop over te varen naar Nigtevecht en daar het AR kanaal weer op te pakken, maar helaas: het fietsveer vaart alleen op spitsuren door de week, en het is pas 14.00 uur.
Het pontje stond er wel trouwens.

Fietsveer Nigtevecht vaart maar beperkt (1)      Fietsveer Nigtevecht vaart maar beperkt (2)

Blijkbaar kwamen we hier altijd in het weekend of toevallig net op de juiste tijd.

Doorfietsen dus maar over het dijkje naar Hinderdam: daar moet een fort zijn, maar we zagen hem niet.

Voor het mooie hadden we natuurlijk om Fort Uitermeer heen kunnen fietsen en door langs de Vecht naar Weesp, maar we vonden het welletjes zijn zijn maar doorgestoken langs de N weg terug naar Driemond.

Onze eerste dit jaar van 50 km!

We fietsen nog steeds hoor!

Jee, de laatste blogpost was alweer van juli 2014 …

We fietsen nog steeds heel regelmatig, en B zelfs veel: met de Adventure heeft hij al 8000 km gefietst en met de Sprint 2000, dus al met al is hij al over de 10.000 km heen. Zijn snelheid wordt ook steeds groter, maar is wel afhankelijk van het model: bij de Sprint is zijn top 38 km per uur, bij de Adventure zal dat rond de 30 liggen.
Ikzelf haal met mijn Adventure toch wel een steady 25, wind mee dan 😉  maar mijn odometer staat maar op 5500.

FIETSEN
Vanwege de reuma is het wel aan te raden om zoveel mogelijk de conditie op peil te houden: die zakt sneller weg dan bij mensen zonder reuma, daarom maakt B bijna elke week minimaal één trainingsrondje  -in de winter is dat 15-18 km – maar vaak meer dan eens in de week. En af en toe ga ik mee.
In het voorjaar breiden we dat uit naar 30 km en nu zitten we alweer tegen de 40.

Maar vaak fietsen we dus in de buurt, stukken die we al eens beschreven hebben, door het Amsterdamse Bos, de Ronde Hoep, Naardermeer, Spiegelplas, etc. er zijn ongelooflijk mooie stukken te fietsen.

KNIETJES
Het fietsen met trikes is voor je gewichten erg goed, het enige gewricht dat opspeelt zijn eigenlijk de knieën.
B heeft wel uitgevonden dat hij met de Sprint langer kan fietsen voor hij last van zijn knieën krijgt dan met de Adventure.: 30 km vs 20. Waarschijnlijk ligt dat aan de hoek waarin je achteroverligt gecombineerd met het feit dat je op de Sprint je benen hoger houdt: de trapas van de Sprint ligt 12 cm hoger dan de zitting van de stoel.
Hij is ook bezig geweest om de Adventure zo in te stellen dat deze maximaal achterover kan, maar de instelling van de Sprint haal je nooit natuurlijk.
De Adventure blijft voor slechter weer en ongelijk terrein toch de beste keuze, maar trainen doet hij vaak met de Sprint.

VLAG
De ligfietsshop heeft nieuw vlaggen: best aardige.
Tijd om mijn geknutseld vlaggetje te vervangen door een nieuwe:

2015-06-04 15.38.08

Kortom: we zijn zelfs volop met fietsen bezig!
We zijn van plan de komende tijd weer langere stukken te gaan rijden en daar verslag van uit te brengen.

Rondje om Hilversum

Afstand: 36 kmRoute
Duur: 2 uur 55 min
Snelheid Max: 28 km
Gemiddelde snelheid maar 12,5 (door al die gravelweggetjes)
Gereden: 16 juli 2014
Temperatuur 25 graden, warm en zonnig, weinig wind
Knooppunten: 36-10-11-12-31-82-98-63-22-56-53-51-50-36

We starten op de parkeerplaats bij Bistro Robert aan de rand van ons favoriete bos: het Spanderswoud bij Hilversum en gaan een rondje om Hilversum heen rijden: tegen de klok in.

Vanaf ons beginpunt  rijden we terug langs de weg richting Bussum tot we de route oppakken richting knooppunt 36. Het zijn redelijk brede fietspaden van grint/zand, soort gravel.
Het Spanderswoud is een oud landgoed en bestond voornamelijk uit statige lanen met beuken afgewisseld door stukken met naaldhout als productiebos. Vooral bij warm weer heerlijk lopen.
Het is nu eigendom van Natuurmonumenten en de laatste tijd moet er in verband met de biodiversiteit blijkbaar gekapt worden en  liggen er hele stukken braak.
Misschien goed voor de biodiversiteit, maar niet voor de schoonheid.
Afgelopen zondag liepen we er nog met onze hond:

Spanderswoud (1) Spanderswoud (2)

Ze is er ook verbaasd over en kijkt wat treurig naar die kale vlakte.

Her en der is het nog wel wat begroeider. De meeste paden zien we zo uit:

Rondje Hilversum Spanderswoud (1)

Redelijk goed te fietsen dus, maar het gaat niet snel over die grint weggetjes: we halen maar net de 10 km per uur.
Door het Corversbos rijdt het iets sneller maar nog goed te doen, maar een paar tegenliggende dames van gevorderde leeftijd vonden t maar niets en stapten boos af.
Plek genoeg:

Rondje Hilversum (12)

Door de wijk Kerkelanden: hier is het ietsje meer bebouwd maar wel redelijk groen.

Op weg naar 31 bij circuit moeten we  linksaf slaan maar dat is wat raar aangegeven: bij de Van Gentweg is het vervolg van de weg erg onduidelijk. Toch maar schuin rechtdoor gegaan en dat bleek juist.
Langs Loosdrechtse bos, daar heb je links een behoorlijke afzetting met schrikdraad, naast de weg met flats. We waren inderdaad over een wildrooster gekomen, maar gezien het aantal honden dat hier loopt zal het wild hier wel niet al te wild zijn.

We rijden een stukje tussen twee rijen gaas door, wel bekleed met groen en wel breed genoeg, maar toch een raar idee.
Hilversum uit is er nogal een hobbelige asfltweg, maar we blijken goed te zijn en komen bij knooppunt 31 aan en hier draaien we de hei op, en hebben een ruim uitzicht

2014-07-16 13.00.24

 

Gevolgd door bos.
Het is een mooie weg, richting Lage Vuursche.
Af en toe gaan we hier ook een klein stukje over asfalt, maar meestal over  die grint/zandwegen.
Vanaf Lage Vuursche naar het noorden is het een erg mooi stuk met zeer veel groen.
Vuursche zelf is natuurlijk vrij toeristisch, maar daar we meestal over fietspaden rijden hebben we er niet veel last van.
We raken we even in verwarring als met een teken naar links toch wordt bedoeld dat we de autoweg met een bocht rechtdoor -langs Drankenstein en de begraafplaats- moeten volgen, maar we komen er wel uit.
Meestal wordt met linksaf voor fietsers ook echt bedoeld linksaf als daar een hobbel in de weg zit, en niet de doorgaande weg naar links volgen, maar in dit geval niet dus.

We pauzeren even aan de bosrand in de schaduw en maken een praatje met een mevrouw met een elektrische handbike: ze wilde ons fotograferen omdat ze een collectie aan het aanleggen was van bijzondere vervoermiddelen.
Daarna gaan we verder: door bos en hei en achterlangs het park van Kasteel Groeneweg.

Over de hei die hier en daar al een heel klein beetje begint te kleuren.
Er rijdt iemand in draf met een grote witte schimmel over de hei in de verte, dat ziet er wel apart uit, maar ik ben te laat -en te lui- met een foto.
Er staan een paar mensen stil en die wijzen naar wat zij een ‘hertje’ noemen: het is natuurlijk een ree, nog een jonkie zelfs, dat opgeschrikt is (door een hond of door dat  paard misschien) en zijn moeder kwijt.  Hoewel: het heeft geen witte vlekken, dus is wel volwassen. Hij let totaal niet op ons en scharrelt wat rond. Tsja ..
We rijden door met een raar soort U bocht.

Verder maar richting Natuurbrug (Ecoduct) daaroverheen is toch weer een aparte ervaring.
Op de weg naar beneden ligt nogal wat los grint en er zijn veel tegenliggers, dus niet al te zeer gaan racen maar 😉 .

Naar Spanderswoud en de auto.

Zeer tevreden over deze hele Mooie en Groene Tocht, al werd onze snelheid nogal laag gehouden door het wegdek.

LF7 Vreeland – Maarssen

Vreeland-Maarssen RouteDatum gereden 13 juni 2014
Afstand LF7 traject 12  km (Totaal gereden Oeverlandroute: 104 km)
Afstand achterland 30 km (Totaal achterland: 186 km)
Aantal km vandaag 42 km (Totaal in het LF7 en achterland project: 246 km)
Gemiddelde snelheid vandaag 14,20 km/u
Max snelheid vandaag 26,9 km/u
Netto fiets uren vandaag 2 uur en 57 minuten (Totaal in het LF7 en achterland project: 20 uur en 39 minuten)
Weer: Half bewolkt. Temperatuur ca 20 graden.
Knooppunten: 3-84-46-45-47-48-49-27-28-7-5-4-25-2-84-3

We starten in Breukelen omdat we daar waarschijnlijk gemakkelijker de auto kwijt kunnen dan in Vreeland. Er is daar bij het station een grote P&R
Als we willen wegrijden kiepert het mandje van mijn bagagedrager: vergeten vast te zetten, oeps. (niks gebroken)
We rijden stukje door Breukelen en de weg gaat daar over het marktplein waar het net ook markt is. Ik wil er gewoon doorheen rijden, stapvoets. Er is daar maar een handjevol mensen en lopen met de trike neemt meer ruimte. Maar toch meent iemand vooraan er wat van te moeten zeggen. Niemand had er verder last van, dus …
We rijden over een smal weggetje door een winkelstraat, de brug over en slaan rechtsaf,  we zijn aan andere kant van Vecht en rijden richting Maarssen. Het is hier goed berijdbaar asfalt met rode stroken voor de fietsers, wel redelijk wat auto’s.
Mooie buitens (’n kasteeltje, villa’s, theekoepeltjes, tuinen en hortensia’s).
Lekker beschaduwd en mooi vlak asfalt dus we schieten lekker op.  Sommige bomen hebben een rood-witte band om zich: waarschuwingen voor eikenprocessierupsen die zijn er veel dit jaar blijkbaar.
Op het water varen boten en soms grote jongens.

Vreeland-Maarssen Breukelen - Maarssen

Door Maarssen en over het  Molen en sluizencomplex Oud Zuylen.
Het is een imposant complex: de weg over de sluis is heel smal, maar de trikes kunnen er net door

Vreeland-Maarssen Molen en sluizenomplex Oud Zuylen (1)

Er staat een bordje met een tekst van Belle van Zuylen:

Vreeland-Maarssen Molen en sluizenomplex Oud Zuylen (3)

Altijd weer mooi die molens. Er nog een heel bord met informatie bij: als ik het goed begrijp is dit de wipwatermolen:

Vreeland-Maarssen Molen en sluizenomplex Oud Zuylen (5)

en dit de westbroekse watermolen

Vreeland-Maarssen Molen en sluizenomplex Oud Zuylen (6)

enfin we rijden zo de  Molenpolder in. Het is hier heel stil.
Voorheen ook een verveningsgebied en aan een reepje bebouwing met voorafgaande waterpartijtjes kun je de legakkers nog afzien:

Vreeland-Maarssen (9)

Leuk stukje, mooi moerasje hier, helaas zijn we er al snel weer uit en komen in Oud Maarsseveen waar ze enigszins last hebben van de oranjegekte.

We rijden door Tienhoven, Breukeleveen en Muyeveld, stukjes vnl overheerst door watertoerisme in de vorm van dure villa’s: van de natuur zelf kunnen we weinig meer zien. Er is wel een parkeerplaats aan een stukje water waar we even een kopje thee zetten, voor we ons aan ’t saaie stuk door Nieuw en Oud Loosdrecht wagen.

Vreeland-Maarssen (12)

Tegen dat we denken niet meer uit te regio te kunnen komen zonder een boot te moeten kopen, slaan we af en komen we bij de Loenderveenseplas (van Waternet) phew.
We rijden over een aardig pad tussen rechts de Wijde Blik en links de Loenderveense plas

Vreeland-Maarssen Loenderveense plassen

Het eerste stuk goed berijdbaar,  later wordt het wat krapper.

Vreeland-Maarssen (14)

Aan het einde van het pad komen we bij Vreeland  en slaan linksaf en rijden over de weg richting Loenen. Door Mijnden en Nieuwersluis met de Pupillenschool.

De huizen hier zijn iets minder sjiek dan bij Maarssen, maar er komen af en toe kapitale panden voorbij….
En zo komen we weer in Breukelen, de brug over en naar huis.

Niet een spectaculaire rit dit keer, vooral het stuk rondom Loosdrecht viel wat tegen.

Voor wat de LF7 betreft: we hebben de route gereden van Schoorl tot Maarssen maar verder is het tot Vianen vnl door de stadse regio en die slaan we maar even over.

 

LF7 Oeverlandroute : Heiloo – Uitgeest

LF9 Heiloo-Uitgeest routeDatum gereden 11 juni 2014
Afstand LF7 traject 11  km (Totaal gereden Oeverlandroute: 92 km)
Afstand achterland 29 km (Totaal achterland: 156 km) (waarvan 10 km LF1 : Ronde van Nederland)
Aantal km vandaag 40 km (Totaal in het LF7 en achterland project: 204 km)
Gemiddelde snelheid vandaag 14,17 km/u (dat lange klinkerpad door de duinen he)
Max snelheid vandaag 30,24 km/u
Netto fiets uren vandaag 2 uur en 41 minuten (Totaal in het LF7 en achterland project: 17 uur en 42 minuut)
Weer:  Zonnetje, matige ZW wind. Temperatuur ca 23 graden.
Knooppunten24-23-35-34-14-25-29-28-27-26-18-19-20-24-84

We starten vanuit dezelfde plaats waar we al eerder stonden: een parkeerplaats aan de Langendijk, niet ver van de Tweede Broekermolen in Uitgeest.
We rijden door Uitgeest: de oranje stemming voor het aankomende WK zit er hier en daar al lekker in: de plastic oranje vlaggetjes wapperen ratelend boven de straat. Verder is er niet echt veel spannends over Uitgeest te zeggen.

We willen eigenlijk de LF7 vanaf Heiloo terug rijden en daarom de LF1 naar t noorden: eerst de verbindingsweg dus maar zoeken

We wijken vrij snel van de LF7 af, gaan onder de fietsbrug door en een beetje op goed geluk richting Heemskerk om de route naar knooppunt 23 op te pakken. Dat lukt en al snel komen we op een mooi fietspad -althans, altijd is er wel weer een auto die daar nodig moet rijden- net buiten Heemskerk langs het Noorderveld.
In 2010 zijn ze hier met een waterberging begonnen en inmiddels ziet er er al heel mooi uit.

LF9 Heiloo-Uitgeest Noorderveld
Mooi weggetje naar knooppunt 23, langs een terrein met merkwaardige grijze lantaarnpaaltjes van een meter hoog en vol weidevogels die het zo te zien en te horen erg naar hun zin hebben.

Door Noorddorp -waar je bijna niets van meekrijgt- en rechtsaf bij knooppunt 35 de Kruisbergweg op, de duinen in door het  Noordhollands Duinreservaat over een prachtige enigszins hobbelige weg richting zee.  De Zwarteweg is het vervolg ervan en bij knooppunt 34 komen we op LF1.
Dat was nog eens een mooie verbindingsroute!

We slaan af naar het noorden.
De hele weg door de duinen is bestraat met klinkers: het fietst vermoeiend en de picknickmand achterop rammelt, maar het uitzicht en het heerlijke weer -en het windje in de rug- maken het ruimschoots goed.

Het valt ons op dat er hier overal zoveel ratelaar in bloei staat. Op vochtige plekken met rietorchis:

LF9 Heiloo-Uitgeest ratelaar en rietorchis

 

.. en op andere met slangekruid

LF9 Heiloo-Uitgeest slangekruid

Duindoorn staat er natuurlijk ook, maar die bloeit nog niet.
Als je goed kijkt zie je overal kleine duinplantjes in bloei.

We pauzeren even aan de kant en kijken naar de paragliders die volop bezig zijn: je kunt keren en zelfs omhoog met zo’n ding.
En er komen zowaar twee rijders op een trike langs! Dat gebeurt echt niet vaak, buitenlanders waarschijnlijk aan wat ze roepen te horen (maar we verstaan ze niet), even zwaaien.

Even verderop is een water dat Spin meer heet en aan de rechterkant van de weg zien we veel aalscholvers: ze zitten in groepen in de bomen en die raken daar tamelijk bleekscheterig van.

Door de uitwerpselen van de aalscholvers, rijk aan bijtende zuren, sterft de vegetatie in de broedgebieden meestal een zekere dood, evenals de bomen waarin de nesten worden gemaakt. In de kolonie hangt een sterke vis- en guanolucht.

Je ziet dat ook meteen: hele bomen krijgen een grijswitte kleur en hele stukken van bosjes zien er niet uit
LF9 Heiloo-Uitgeest (3)
Ze zitten gelukkig een heel eind weg en waar wij zijn ruik je ze niet.
De kenmerkende houding van de aalscholvers is wel heel apart:

In tegenstelling tot vrijwel alle andere watervogels bevat het verenkleed van aalscholvers slechts zeer weinig vet. Daardoor is het niet waterdicht en wordt een duikende aalscholver drijfnat. Na een duik moet een aalscholver dus drogen. Dit doen ze door met half gespreide vleugels op een paal of in een boom te gaan zitten; een zeer markante houding

He klinkerpad heet de Van Oldenborghweg, en we komen ook hier weer een suffe auto tegen die dringend hier moest rijden -tsja- , en een van de boswachterij: dat is ok natuurlijk.

We steken de Zeeweg over en rijden door naar Egmond Binnen.
Als je in je stoeltje blijft zitten zie je nergens de zee, maar je komt wel langs een paar uitzichtpunten: gewoon even uit de trike en het duin op zo’n 13 -er is er zelfs een van 30- meter klimmen.

Zodra we het reservaat uit zijn komen we op asfalt, he even lekker vaart maken.
Ze telen hier bollen, en er is een heel grappig veld met bollen op  lange stelen: daar zou je een leuke foto van kunnen maken, maar ik heb even geen zin om te stoppen.

We komen langs  de Abdij van Egmond: een beroemde Benedictijner abdij. een contemplatieve orde:

Voor groepen vanaf tien personen verzorgen wij rondleidingen door de kaarsenmakerij, pottenbakkerij het museum en de abdijkerk

op afspraak doen ze dat, maar de abdij zelf blijft wel gesloten. Het ziet er toch wel levendig uit, van buiten af dan.
We racen door en voor we het weten zijn we weer in Heiloo, slaan af langs de spoorlijn en komen daarmee op de LF7.
We komen langs Onze Lieve Vrouw ter Nood, beter bekend als Het putje van Heiloo, een bij de oudere Amsterdammers toch wel bekend bedevaartsoord.

Door Limmen: een heel keurig plaatsje, alleen waren we even bijna verkeerd gereden omdat ze daar de bordjes naar 18 wat onhandig hadden geplaatst. Rechtdoor op de fiets is echt rechtdoor, ook als er een soort heuveltje is gemaakt om de snelheid af te remmen.

En dan toch via een tamelijk drukke weg naar Uitgeest.
Op een gegeven moment verwijzen de bordjes naar rechts, maar je kunt er niet afslaan: dan maar naar het centrum, uiteindelijk recht naar de 24 en vandaar naar de 84 en voor we het weten zijn we bij de auto.

Een heel genoeglijke middag, ook door het weer. En een hele mooie route.
40 km doet ons vrij weinig meer, maar we moeten naar huis voor de hond 😉 

 

.

Zuiderzeeroute: Moespot – Schoterzijl

Moespot-Schoterzijl routeDatum gereden: Zaterdag 31 mei 2014
Afstand ZZR traject 27  km (Totaal gereden Zuiderzeeroute: 313 km)
Afstand achterland 28 km (Totaal achterland: 378 km)
Aantal km vandaag 55 km  (Totaal in het ZZR en achterland project: 667 km)
Gemiddelde snelheid vandaag 13,7 km/u (laag vanwege alle bruggetjes, we hebben de dijk terug stukken met 25 km/u  gereden)
Max snelheid vandaag 26,7 km/u
Netto fiets uren vandaag 4 uur en 2 minuten (Totaal in het ZZR en achterland project: 48 uur en 15 minuten)
Weer: half bewolkt, stevige wind NW, ca 18 graden
Knooppunten: 73-74-44-41-42-14-10-5-32-27-26-1-31-51-40-41-43-…23-73

We starten bij de parkeerplaats van het zwembad van Vollenhove.
Richting knooppunt 74 is een stuk mooier dan de omgekeerde richting: je kijkt niet de gehele tijd tegen die lelijke industrie gebouwen aan, maar hebt meer het idee in de natuur te rijden. De roosters rammelen wel net zo hard.
Er zweeft een bruine kiekendief boven riet aan de rand van het Vollenhove meer.

We rijden over dijkje naar Blokzijl, een gezellig plaatsje met veel terrasjes, dat zijn naam dankt aan de versterkte sluis (zijl =sluis). Bekend is het restaurant Kaatje bij de sluis.
Smalle straatjes waar helaas de auto’s door mogen en het is er altijd druk.
Op de kaart is het een beetje onduidelijk of je nou naar 43 of 44 moet en de bewegwijzering in het plaatsje is ook niet duidelijk. Uiteindelijk komen we bij 43: de  richting naar 41 klopt niet, maar uiteindelijk komen we wel goed uit: er is maar 1 dijkje naar Baarlo.

Over dat dijkje rijden we, en we zien da diverse boerderijen aangegeven géén oud ijzer te hebben, maar wel cameratoezicht.
Klinkt als een onveilige buurt.
Door tamelijk saaie polder rijden we naar het plaatsje Nederland, maar het wordt snel beter want vlak voor het gehucht  zien we dat een buizerd verjaagd wordt door een kievit en worden we begroet -eerder genegeerd- door een ooievaar op het nest

. Moespot-Schoterzijl ooievaar op nest

Nederland is een buurtschap met zo’n 26 inwoners en een enkele weg.
Meteen daar voorbij en de brug over komen we de Weerribben binnen.
Het is hier prachtig, maar we maken we de vergissing te stoppen voor een theepauze bij een bankje in de schaduw: daar stikt het dus van de muggen.

Moespot-Schoterzijl Weerribben

We rijden over een mooi weggetje door het gebied: het fietspad bestaat uit goed berijdbare betonplaten. Een stukje is ondergelopen en inmiddels wijs geworden rijden we daar langzaam door (je achterwerk op een trike is lager dan je benen, dus nooit een aanloop nemen als je door een forse plas rijdt …)

Vlak voor Kalenberg is een van de doe-het-zelf bruggen open: we helpen te sluiten.

Moespot-Schoterzijl bruggetjes Kalenberg (1)

Het is een draaibrug, best nog zwaar om die weer in het gareel te krijgen.

Moespot-Schoterzijl bruggetjes Kalenberg (2)

Verder over een smalle weg en bruggetje op, bruggetje af.

Moespot-Schoterzijl bruggetjes Kalenberg (3)

 

Gaat goed met de trikes, maar is wel een aanslag op de knieën van B. Met een aanloopje ben je snel boven, omdat ze meestal niet erg hoog zijn.
Gelukkig hebben we niet veel tegenliggers anders zou het niet te doen zijn met de trikes: ze zijn te breed om door te rijden bij passeren.
Het is hier erg pittoresk, maar er zijn wel erg veel grote poenige boten in het plaatsje zelf.
Kalenberg is bekend van het Kalenberger riet. Er zijn in deze buurt -aan de andere kant van het water- ook twee eendekooien: en ervan, de Kloosterkooi,  is af en toe toegankelijk.

Het blijft een pittoreske weg tot aan Ossenzijl, en een die grotendeels ook bewoond is, met stukken natuur ertussen.

In Ossenzijl (vlgns Wikipedia beheerde de familie Osse hier de sluis)  is het ook erg druk en slaan we linksaf.
We rijden door de polder 9 km over de  Lindedijk: rechts is boerenland,  er staat af en toe een boerderij maar helaas geen enkel bankje en wel een straffe wind.
Maar het watertje links is wel mooi:

Moespot-Schoterzijl Lindedijk

We komen door Slijkenburg, niet veel meer dan een kruispunt, maar we zijn nu wel in Friesland.

We vervolgen de weg door landerijen naar Schoterzijl, ook niet veel meer dan een kruispunt: hier buigen we af van de ZZR en rijden richting Kuinderbos. Die polderbossen worden zeer onderschat: zowel de bossen in de Flevopolder als die in de NOP zijn wel jong, maar ze mogen er zijn.

Moespot-Schoterzijl Kuinderbos (1)

Het is een mooi, afwisselend bos. Stukjes waar het dicht is, stukjes open terrein of met watertjes.
We pauzeren even:  het is heel stil, we horen veel vogeltjes en in de verte zijn ze (kleiduiven bleek later) aan het schieten.
We rijden richting knooppunt 1, en ineens duikt er een nummer 31 op dat op geen van mijn kaarten staat.  Maar richting nummer 1 was er ook nog bij, die 31 dus maar negeren: knooppunt 1 is richting Kuinre en daar moeten we heen.

De route gaat eerst over de weg en duikt dan een fietspad in: een aantal kilometers is het een goed berijdbaar betonplaten pad, en net als ik denk dat ze dat hier goed voor elkaar hebben, verandert het pad. Iets minder goed, maar wel berijdbaar.

Moespot-Schoterzijl Kuinderbos (2)

 

We rijden Kuinre binnen en daar zijn ze creatief met de bestrating geweest:

Moespot-Schoterzijl bestrating Kuinre

Als aanblik wel aardig, maar om te fietsen niet ideaal.
Als we Kuinre uitkomen is het even zoeken naar de juiste richting: dat zou knooppunt 40 moeten zijn,maar die staat er niet. Er is een nummer 51 bij gekomen. Gelukkig staan er bijna steeds overzichtsborden op de knooppunten, richting 51 dus, naar Blankenham.

Het eerste stukje, tot de afslag Ossenzijl is het een fietspad naast een weg, maar daarna wordt het een redelijk stil dijkje. Met de wind in de rug vliegen we erover met 23-25 k/uur. Heerlijk.

Links wat aardige huizen en wat vennetjes -kolken eigenlijk, resten van dijkdoorbraken- , rechts landbouwgebied. Bij een van de kolken staat een kanon:

Bij een van de vele kolken – ontstaan bij dijkdoorbraken in 1776 en 1835 – staat een kruithuisje en een kanon. Men schoot het kanon bij dreigend gevaar een keerl af. Twee keer betekende mogelijke dijkdoorbraak en drie keer was “wegwezen”. In 1928, enkele jaren voordat de Zuiderzee IJsselmeer werd, schoot kanonnier Van der Linden voor het laatst in Blankenham. Ook elders op de dijken en in Blokzijl vind je dergelijke hoogwaterkanonnen.

In die kolken zouden Fruinen leven: we hebben ze niet gezien, maar we kwamen wel héél snel langs natuurlijk.

In Blokzijl weer gedoe met de nummers: daar verwezen ze ons -op weg naar 43-  terug naar 41: waar we net vandaan kwamen. Iemand heeft die bordjes verwisseld, Maar met wat uitproberen kwamen we weer bij 43 aan en daar stond hoe we langs het water en het Vollenhove meer -een pad met een toegangshek waar we net door konden en veel koeienvlaaien en graspollen middenop- terug naar Vollenhove en de auto konden komen.

Mooie rit. Kwam goed uit dat we op de terugweg wind in de rug hadden, anders zou dat dijkje wel zwaar geweest zijn. Geen ligfietsen gezien.

 

 

Zuiderzeeroute: Kampen – Moespot

Datum gereden: Vrijdag 30 mei 2014
Afstand ZZR traject 27  km (Totaal gereden Zuiderzeeroute: 286 km)Kampen-Moespot route
Afstand achterland 32 km (Totaal achterland: 350 km)
Aantal km vandaag 59 km  (Totaal in het ZZR en achterland project: 612 km)
Gemiddelde snelheid vandaag 14,24 km/u
Max snelheid vandaag 29,7 km/u
Netto fiets uren vandaag 4 uur en 7 minuten (Totaal in het ZZR en achterland project: 44 uur en 13 minuten)
Weer: half bewolkt, stevige wind, ca 20 graden
Knooppunten: 45-12-1-28-26-27-83-8-93-84-82-81-75-74-73-23-3-38-5-22-35-34-16-14-13-3-45

Bij het station van Kampen -net over de brug- kun je gratis de auto parkeren. Dat is fijn. Bovendien zit je meteen op de route, dat is ook plezierig.

Aan de kaart te zien heet het hier meteen IJsselmuiden: daar rijden we doorheen, beetje achterlangs boerenland en komen in stadje Grafhorst met roodstenen huisjes. Verder over de  Kamperzeedijk grotendeels langs de N760.
Fietspad is wel breed, maar beetje saai.
De weg maakt wel even een klein bochtje en komt dan over een sluisje met niet-mijn-ideale-bestrating, maar het is maar een klein stukje:

Kampen-Moespot bestrating nr sluis

Dan komen we in Genemuiden. Ze rommelen daar wat raar met de bordjes, waardoor we even van de route raken maar de richting is wel duidelijk: naar het veer.
Het is wel een mooi stadje, met een tapijtmuseum. Aan de haven hangt volgens mij wol te drogen, maar stom genoeg heb ik niet even op de bordjes gekeken….

Kampen-Moespot Veer Genemuiden (2)

Met het veer gaan we over richting Zwartsluis:

Kampen-Moespot Veer Genemuiden (1)

Er mogen geen auto’s mee en aan de overkant zien we waarom: ze zijn daar met een enorm wegveranderingsproject bezig, bijna alle zijstraten zijn afgesloten voor auto verkeer.
We rijden Nationaal park de Weerribben-Wieden binnen: hier omgeving Wieden. Het is hier veel mooier dan aan de andere kant van het veer.

Kampen-Moespot Barsbeek

Als je aan komt rijden kun je duidelijk zien dat het gehele gebied van St Jansklooster op terp ligt: de weg gaat met een grote bocht er omheen met links duidelijk een verhoging, en naar rechts aflopend. We komen langs de bekende watertoren en rijden door een stukje van het stadje.
Verder naar de Leeuwte : het is een mooie weg, met veel mooie huizen.

Buiten Sint Jansklooster, in de buurtschap de Leeuwte ligt het Bezoekerscentrum De Wieden van de Vereniging Natuurmonumenten. Hier zijn twee wandelroutes: Het vlonderpad (1km) en het Laarzenpad (3km). In de laatste wandelroute zitten 4 trekpontjes.

We hebben dat laarzenpad vroeger wel gedaan onder grote hilariteit, zeker met de trekpontjes. Je kunt vanuit het bezoekerscentrum ook leuke boottochtjes maken over de Wieden.
De huizen richting Moespot zijn wat minder luxe.

Even zijn we in verwarring dat de weg naar knooppunt 74 wel wat ver doorgaat naar het noorden richting Blokzijl, maar het fietspad duikt de weg over en onderaan de weg kun je linksaf richting Vollenhove.
Het fietspad slingert door de weilanden over hele grove wildrasters -rammelderammel- met helaas steeds die lelijke aanblik van de industriegebouwen rondom Vollenhove. Jammer is dat, Vollenhove is zo’n mooi plaatsje, maar de weg ernaar toe ….

Over de brug en linksaf  voorlangs mijn favoriete bos: Waterloopbos: een prachtige combinatie natuur en techniek, ooit van het Waterloopkundig laboratorium, nu van Natuurmonumenten. Ben je er nooit geweest: zeker eens gaan wandelen. De witte route -als die er nog is- is erg indrukwekkend.
Over de Zwolsevaart, de bocht om en langs camping De Stiente: we hebben hier vroeger vaak met veel plezier gekampeerd, tot ons genoegen lijkt die nog te bestaan. Het Voorsterbos is ook zeer aanbevelenswaardig als wandelgebied.

Langs Kraggenburg en daar vieren ze feest:

Kampen-Moespot Kraggenburg

Het is echt een aparte plaats: blijkbaar zit je er goed 😉 .
Ze hebben zelfs de leeuwen (op zich al merkwaardig) op de rotonde met strikjes versierd ….

Fietsen door de polder viel ons  nogal zwaar: veel tegen wind en vanaf Kraggenburg tot bijna Ens is er niet veel aan: veel te weinig bomen of bosjes aan de kant, rechttoerechtaan en het landschap is ook niet denderend.
We slaan bij knooppunt 5 af richting knooppunt 22: aan die weg liggen wat boerderijen en is het wat minder saai, en iets meer uit de wind, maar toch.
Weer rechtsaf op weg naar de N50: deze weg heeft wel bomen, maar evengoed … we zijn blij als we eruit zijn.
B heeft -ook door de tegenwind- last van zijn knieën gekregen.

Kampen-Moespot rechte wegen NOP

Naar de brug over Ramsgeul. Dat is even klimmen, maar wel mooi watertje zo te zien:

Kampen-Moespot Rampgeul

En zo kom je dan op het Kampereiland.

Een vrij oud stukje land met boerderijen op terpen: vroeger stroomde het hier regelmatig over. Soms staan die boerderijen best hoog,  de meesten met boven eromheen dat geeft mooie silhouetten uit de verte. Er is een museumboerderij Erf 29: daar moeten we nog eens heen.
De weg is vrij rustig en slingert nogal, helaas met nogal grof asfalt, dat maakt t rijden wel wat stroef, maar al met al een hele mooie weg:

 

Kampen-Moespot Kampereiland (2) Kampen-Moespot Kampereiland (3) Kampen-Moespot Kampereiland (1)

Het laatste stukje over het Kampereiland gaat langs het Ganzendiep – een zijtak van de IJssel–  weer een geheel ander weggetje en niet onaardig.

De brug over en we zijn weer bij Kampen.

Het was best een zware toch dit keer, ook door de stevige tegenwind.

 

Zuiderzeeroute: Elburg – Kampen terug over Hattem

Elburg-Kampen routeDatum gereden: Zondag 25 mei 2014
Afstand ZZR traject 17  km (Totaal gereden Zuiderzeeroute: 259 km)
Afstand achterland 47 km (Totaal achterland: 318 km)
Aantal km vandaag 64 km (!)  (Totaal in het ZZR en achterland project: 553 km)
Gemiddelde snelheid vandaag 14,65 km/u
Max snelheid vandaag 28,5 km/u
Netto fiets uren vandaag 4 uur en 20 minuten (Totaal in het ZZR en achterland project: 40 uur en 6 minuten)
Route: LF9 LF23 en LF3

We starten middenin de LF9 bij ’t Loo en rijden richting Oldebroek door een rustig redelijk kleinschalig boerenland. Deels gaat de route over kerkepadachtig fietspaden. Steeds links en rechts afslaand komen we over Landgoed Morren met als hoofdgebouw een kasteel:

Elburg-Kampen Huize Morren

Wikipedia zegt:

 De naam heeft het landgoed te danken aan één van deze vroegere bewoners, ene Morre Augustijnsz. Voor 1678 werd het landgoed aangeduid met de naam Wynbergen’s Erve.

O.
Ter plekke is er weinig info over.
We slingeren verder door het landschap, soms over vrij smalle wegen, en moeten dan in de kant om tegenliggers te laten passeren: ik was wel blij in die bochten dat er net niemand aankwam 😉 .

Bij  Elburg wordt het breder, en daar komen we zowaar een mede-triker tegen: man met hond op Hase. Zwaaien natuurlijk.

De weg slingert om Elburg heen en komt op een dijkje, daar rijden we over een aangenaam fietspad langs het Drontermeer.

Elburg-Kampen dijk Drontermeer

 

Mooie uitzichten op het moerasachtige stuk aan de linkerkant: het meer wordt hier steeds smaller. Ze hebben het goed gedaan met die fietspaden hier die maar soms met de weg samengaan, maar meestal afzonderlijk zijn. Rijdt plezierig zo’n fietsdijkje met mooi uitzicht over links Drontermeer en moerassen (buizerds zweven er boven ) en rechts weilanden met hoog gras.

Dan komen we door Noordeinde, Wikipedia:

De naam Noordeinde bestaat nog niet zo heel lang. Tot in de jaren 70 viel Noordeinde onder de gemeente Doornspijk en werd aangeduid als Kampernieuwstad.

en langs een schuurtje met poppen: griezelig vind ik dat. De weg slaat even linksaf langs het voormalig gemaal Oldebroek: schilderachtig, maar het lijkt wel of je bij iemand die het erf op komt rijden. Met een bochtje terug naar de weg, en verder rechttoe rechtaan naar de brug bij Kampen.

Kampen is al behoorlijk oud, er is er interessant ikonenmuseum: allemaal heel verzorgd, de website ook.

gevestigd in een historisch klooster dat ooit deel uitmaakte van het convent van de Minderbroeders.

 

Een bijzondere brug. die brug over de IJssel: de  goudkleurige wielen bovenop zouden kitscherig kunnen zijn maar door de strakke lijnen verder, en het gebruik van veel ‘glas’ is dat toch -net- niet zo. Toch wel mooi eigenlijk, apart in elk geval.

Elburg-Kampen brug over IJssel

 

Erover en aan de andere kant er weer af

Elburg-Kampen D op de brug bij Kampen

en rechtsaf langs de IJssel.

De IJsseldijk met de uiterwaarden is buitengewoon  mooi, het is ook een heerlijk dijkje om te fietsen, bijna zonder snelverkeer.(Daar maak ik geen foto’s van, ga gewoon zelf fietsen daar, het is mooi in alle jaargetijden)

Ter hoogte van Zwolle zijn ze bezig meer Ruimte aan de Rivier te geven.
Aan de zuidkant ervan is een groot feest in voorbereiding.
Wij rijden gauw door, want het laatste fietsveer naar Hattem gaat om 18.00 en dat halen we nét.
Wat een grappig pontje, dat draait over de rivier en heeft maar een kleine aanlegsteiger nodig.

Elburg-Kampen pontje t Kleine Veer

Het is een historische overtocht  blijkbaar. Leuk, en de trikes passen over de treeplank, dat is ook wel plezierig.
Van onze kant is het niet druk, maar aan de overkant staat een hele fietsers te wachten: er kunnen er 40 mee: dat zal proppen worden.

Hattem is een erg leuk plaatsje met een zeer interessant Bakkerijmuseum, zeker gaan zien, ook als je niet speciaal van bakken houdt. Drie jaar geleden was ik daar en blogde erover.  Een Voerman / Anton Piek museum is er ook, en daar was ik ook een paar jaar geleden, maar vond de opstelling nogal saai.

De naam “Hattem” is een typische heemnaam. Wat deze naam echter precies betekent is onduidelijk. Er zijn grofweg twee veronderstellingen. Hattem zou het heem zijn van mensen die eerder tot de stam van de Chattuarii (ook wel Hattuarii of Hatten) behoorden of het heem van mensen wier leider Hatto heette. De laatste veronderstelling is gebaseerd op het feit dat de meer dan de helft van de heemnamen afgeleid is van een persoonsnaam. Hattem wordt omstreeks 800 voor het eerst in de geschiedschrijving genoemd. In de Codex Laureshamensis (het overzicht van bezittingen van de abdij Lorsch) wordt de nederzetting Hat-Heim genoemd waar twee hoeven zouden staan die de abdij als gift had ontvangen

Verder door een mooie fietsstraat, later een zeer hobbelige weg richting knooppunt 51.
Deze LF9 is wel afwisselend in fietspaden zeg: later wordt het een zeer smal en avontuurlijk weggetje.
En we zijn weer bij de auto…

Dit was toch wel de mooiste rit van allemaal!

LF7 Oeverlandroute : Krommenie – Landsmeer

Datum gereden 18 mei 2014Krommenie-Landsmeer route
Afstand LF7 traject 16  km (Totaal gereden Oeverlandroute: 81 km)
Afstand achterland 36 km (Totaal achterland: 127 km) (grootste deel hiervan was wel de LF7, maar daar dat de tweede maal is, tellen we het als achterland)
Aantal km vandaag 52 km (Totaal in het LF7 en achterland project: 208 km) Gemiddelde snelheid vandaag 15 km/u
Max snelheid vandaag 30 km/u
Netto fiets uren vandaag 3 uur en 40 minuten (Totaal in het LF7 en achterland project: 15 uur en 1 minuut)
Weer:  Zonnetje, praktisch geen wind. Temperatuur ca 20 graden.
Knooppunten: 20-16-17-12-74-50-73-94-92-71-72-74-12-17-16-20

We starten in Landsmeer (de naam komt  waarschijnlijk van ‘Langs het meer’)  en rijden door een tamelijk drukke straat richting het Twiske.

Het Twiske is een mooi gebied met fiets- en wandelpaden: deels natuur, deels recreatie.
Het natuur gebied is voorzien van hele velden echte koekoeksbloem en ratelaar.

. Twiske Ratelaar (4)     Twiske Ratelaar (3)

Wikipedia zegt:

 Het natte veenwerd op smalle stroken land te drogen gelegd en in dikke turven gesneden. Hierdoor ontstond een landschap met legakkers enpetgatendellen in het Oostzaans. Het gebied kende een brakwatervegetatie en een grote vogelrijkdom. In de jaren ’30 van de 20e eeuw werd begonnen met inpoldering. De kwaliteit van de drooggelegde landbouwgrond bleek echter zeer matig, eind jaren ’50 stopte men daarom met de inpoldering. In de jaren zestig werd er van onder het veen zeer veel zand gewonnen voor de aanleg van het Coentunneltracé. Na afloop richtte men de zandwinningsplas, de Stootersplas, en het omliggende terrein in als recreatiegebied.

Het is heerlijk rustig fietsen in het agrarische / natuur deel.

Krommenie-Landsmeer (1)

De bruggetjes zijn hoog en niet altijd in een beste conditie. Even verderop wordt er druk gerecreëerd aan de plassen. Totaal niet meer topless tegenwoordig, maar bikini’s met rare franje aan het bovenstukje, maar daar gaan we gewoon aan voorbij.

Voorbij het Twiske gaat de route een stukje langs de spoorlijn: dat lijkt op de kaart niet zo geweldig, maar je hebt een mooi overzicht over de natuurgebiedjes. Je kunt er doorheen varen met bootjes. De bruggetjes zijn hier echt gammel zeg …

We gaan de brug op langs de A7 en hebben dit uitzicht over polder Oostzaan:

Krommenie-Landsmeer (3)

Aan de andere kant eraf, onder de brug door en weer een natuur en recreatie gebied: Jagersveld met daarin de Jagersplas.
Dan komen we ineens in een leuk straatje met zaanse huisjes -daar woonden de arbeiders van de Zaanstreek natuurlijk- slaan er linksaf en komen in het lelijkste industriegebied dat ik lang gezien heb.
Daar fietsen we een tijd door. Bleuh.

En steken de weg over, slaan rechtsaf en hoepla, de Zaanse schans. een stukje nep-Nederland voor toeristen. Met molentjes, musea,  een dijkje voor wandelaars en een fietspad. Het is er nu druk: we gaan er nog wel eens kijken en foto’s maken als het wat minder druk is.

Verder langs de Zaan en de brug over.
Aan de andere kant terug langs het Zaan.
Lelijk hier hoor …

Krommenie-Landsmeer Zaandijk

 

We nemen een afslagje te laat en rijden wat te lang langs het spoor. niets aan.

Terug naar knooppunt 71 en natuurgebied Jagersveld waar we eerder doorreden, door het Twiske en naar Landsmeer.
En dan aan t einde van de dag dat gruwelijk steile bruggetje: ik haalde het net niet meer qua kracht om erop te fietsen – ook omdat de aanloop te kort was- B. fietste er wel tegenop.

Twiske was leuk fietsen, de rest viel wat tegen, maar toch een lekker dagje.

Zuiderzeeroute: Harderwijk – Elburg of eigenlijk rondje Veluwemeer

Datum gereden: Vrijdag 23 mei 2014
Afstand
 ZZR traject 23  km (Totaal gereden Zuiderzeeroute: 242 km) Rondje Veluwemeer route
Afstand achterland 29 km (Totaal achterland: 271 km)
Aantal km vandaag 52 km (Totaal in het ZZR en achterland project: 489 km)
Gemiddelde snelheid vandaag 15,5 km/u
Max snelheid vandaag 35 km/u
Netto fiets uren vandaag 3 uur en 20 minuten (Totaal in het ZZR en achterland project: 35 uur en 46 minuten)

Weer:  Bewolkt, na 16.00 kwam de zon wat door. Temperatuur 20 graden.
Knooppunten: 10-11-55-79-80-81-81-(bleek ineens 32 tussen te zitten)-1-2-LF9 naar Harderbos

We starten op een parkeerplaats in het Harderbos. Vanaf de N302 is daar een laantje naar toe met merkwaardige ronde bomen langs de gehele weg.

Rondje Veluwe meer ronde bomen (2)

Het eerste stuk is maar even doorbijten: over de brug en door Harderwijk. Harderwijk was van de 13-17e eeuw een belangrijke Hanzestad, maar nu is het meest opmerkelijke daar het dolfinarium. Moeten we nog steeds eens naar toe, maar niet nu.
Harderwijk is niet veel bijzonders om door te fietsen en het ruikt er overheersend naar vis.
We raken de bordjes kwijt van nummer 11 naar 50, dus rijden maar richting Hierden: daar kruist het pad onze weg. Net voorbij Hierden ligt ook Kasteel de Essenburgh trouwens. De weg erheen voert over een goed fietspad, maar het is wel beetje saai langs de weg zo.

Bij Hierden wordt het aardig : hier raakt de Veluwe bijna het voormalige IJsselmeer, dit gebied heet de Veluwe rand.
Eerst een mooi weids héél zwak hellend landschap met hoog gras en perceeltjes bomen.

Rondje Veluwemeer Veluwerand

En een heerlijk slingerend goed berijdbaar fietspad.
Er zouden duintjes zijn maar die zijn hier niet te zien. Wel veel beken -sloten bijna- met een naam: Nobbeek, Bijsselse Beek.
Links komen algauw de vakantie terreinen, maar daar heb je weinig last van, op de weg voornamelijk andere fietsers.

We nemen even een beekpauze

Rondje Veluwemeer theepauze bij beek

Verder tot Elburg door een aangenaam rustig boerenlandschap met slingerweggetjes waar best veel op gefietst wordt.
En aldoor beken-met-een-naam: de Bekenstichting heeft een register, daar vind je ook hun historische loop. Soms zijn ze maar net zo smal als een slootje elders.

We raken wel even in de war van een nummer 31 dat ineens opduikt als knooppunt: staat op geen van de kaarten. Het verwijst naar nummer 32 … En dan raken we helemaal beetje in de war…

Rondje Veluwemeer nummer 32

Gewoon maar doorrijden en we komen vanzelf bij Elburg.
We gaan niet echt Elburg binnen maar rijden  de route van de LF 9 door: de brug over en linksaf langs de rand van het Veluwemeer.

Dat stukje viel in het begin erg tegen: een kale dijk met even verderop een heg, van het Veluwemeer zag je zo niet veel. Van saaiigheid stoppen we hier maar even: als sandalen loper krijg je aardig warme voeten van die clipschoenen, dus maar even luchten.

Rondje Veluwemeer LF 9

Een heel eind blijft dat zo, tot het Veluwemeer verbreedt -op de kaart staat Bremerberg, maar geen berg in beeld-  en we een prachtig uitzicht hebben op de eilandjes in het Veluwemeer.

Rondje Veluwemeer (9)

Even zijn we heel blij: maar dan worden we werkelijk overspoeld met miljoenen vliegjes,  kilometers lang ….
Lieve hemel, met een hand voor neus en mond ploeteren we verder, gelukkig slaat de weg op een gegeven moment af en gaat landinwaarts verder.

Het is heel rustig fietsen hier: bijna geen snelverkeer, hooguit wat fietsers of wandelaars.

Aan deze kant van het Veluwemeer komen we bijna niemand tegen, aan de andere kant werd er wel druk gefietst. Het zuidelijkste stukje van onze route is wat meer gericht op de natuur. We naderen het Harderbos aan de noordkant en blijven er doorheen rijden. Een merkwaardig bos: heel mooi, maar we komen er niemand tegen. Veel onderhoud wordt er ook niet aan gedaan.
We beginnen met een betonplaten-pad dat geschikt is voor rolstoelen, en onze trikes racen er mooi overheen. De kruiden staan hoog, het is smal en soms ligt er een behoorlijke hoeveelheid ‘sneeuw’ van de wilgen.

Rondje Veluwemeer Wilgensneeuw

Maar dan houden de betonplaten op en wordt het een stuk minder gemakkelijk rijden, even vrezen we vast te lopen, maar de weg gaat toch door en we komen inderdaad langs het golfterrein weer bij het ronde bomenlaantje waar de auto staat aan.

Een heerlijke dag, mooie route, lekker gefietst. Ter hoogte van Dronten hebben we even richting Gerrit Tempelman gezwaaid, maar we kwamen de gehele dag geen enkele ligfiets tegen, dus hier ligt nog een terrein braak Gerrit 😉