Midden Veluwe Garderen – Hoog Soeren – Kootwijk

Route Midden VeluweAfstand: 43,33
Rijtijd: 3 uur 29 min
Snelheid Max: 42,64 (!) dat is weer een record)
Gemiddelde snelheid 12,39 (laag vanwege de grintwegen)
Gereden: 9 juni 2015

Weer: Bewolkt, 16 graden en een wisselvallige wind

Knooppunten 59-60-61-2-5-9-10-38-41-44-71-81-58-59

Vandaag gaan we eens fietsen over de Veluwe.

Grote delen van de Veluwe bestaan uit stuwwallen, die zo’n 150.000 jaar geleden ontstaan zijn in de voorlaatste ijstijd, het Saalien.
Toen het klimaat warmer werd, in het Holoceen, raakte de Veluwe bebost. In de Middeleeuwen zorgde zowel grootschalige boskap voor de ijzerindustrie als intensieve landbouw ervoor dat de wind vat kreeg op de arme zandgronden. Hierdoor ontstonden grote zandverstuivingen en werden er stuifduinen gevormd. Door de boskap is er geen oerbos bewaard gebleven, een groot deel van de huidige Veluwse bossen is aangeplant ten gunste van de houtproductie

We starten in Garderen, bij de kerk, daar is een ruime parkeerplaats.  De dag begon koud: de fleece maar aanhouden tijdens het fietsen.
De naam Garderen komt van het Nedersaksische Garder:

De betekenis van ‘Garderen’ is te herleiden uit twee Oud-Germaanse woorden die samengevoegd zijn : Garre (in het Nederlands nog gaarde), wat landbouwgrond betekent en ‘Haar’, wat zandige heuvelrug betekent

Het eerste stukje is een betonplaten fietspad dat slingert tussen bomen door: we racen erover, 22 km/uur gemakkelijk. Daarna wordt het een wat bredere weg, tot knooppunt 2: daar slaan we af een grintweg op.
Op de hoek zien we een wild zwijn: het blijft de enige die we vandaag zullen zien, al zien we wel overal sporen.

2015-06-09 11.54.19

Het gebied heet het Uddelsche Buurtveld en het is er blijkbaar gevaarlijk: 70 jaar na dato wordt er nog munitie gevonden.

Uddelsche heide ruiming

Het eerst stukje viel nog wel mee, maar het grint werd losser en losser, en bovendien klom de weg aldoor, heel zwaar fietsen. Hoog Soeren ligt 85 m boven Nap en dat hebben we gemerkt! Met de Sprint was het zelfs nog wat zwaarder dan met de Adventure, ook omdat de gearing anders is, je hebt niet zulke lage versnellingen.
Op een gegeven moment heb ik de fleece toch maar uitgedaan.
Het was er best stil: er waren op dit traject nog twee andere zwoegers, maar geen elektrische bejaarden.

Uddelsche heide grintweg

Toen we de heide over waren, bleef het wel een grintweg, maar werden de zijkanten wat fraaier met hogere bomen en een ondergroei van bosbes. Maar het bleef even zwaar fietsen. Na een km of 6 met max 8 km /uur gezwoeg kwamen we op een asfaltfietspad, halleluja! Wat een verademing. (B. sjeest er gelijk vandoor: hij is dat driehoekige stipje in de verte)

2015-06-09 12.30.02

Er volgt een stukje langs de N344 (wat maakt die weg een lawaai trouwens) dat bovendien nog naar beneden ging: daar flitsen we vanaf. We rijden het terrein van Het loo binnen: ook wel grint maar niet zo erg los als  voorheen. Wel een onhandig hek middenop het pad.

2015-06-09 13.17.12

We komen door Assel, maar kunnen er niets zinnigs over zeggen. De klim naar de brug over de A1 is ook een behoorlijk lange, en over klinkers, geen grint gelukkig, maar toch niet echt ideaal.
En zo belanden we dan in Hoog Buurlo. Hoog Buurlo heeft een schaapskuddeSchaapskooi hoog buurlo,

maar die is aan de wandel.

Eeuwenlang werd hier dezelfde vorm van landbouw bedreven, die gezien wordt als een voorbeeld van de potstalcultuur
Staatsbosbeheer is de huidige beheerder van Hoog Buurlo en probeert de aanwezige cultuurhistorische elementen te versterken en vorm te geven door onder meer oude wildwallen en schapendriften te reconstrueren of te herstellen. Ook wordt gewerkt aan herstel van het eikenhakhout

Ha, en dan de weg van Hoog Buurlo naar beneden! (What goes up, must come down)  Jippie!
Daar hebben we ons snelheidsrecord gebroken: ruim 42 km per uur over een slingerend betonfietspad met gelukkig geen tegenliggers, wat is dat gaaf!
Helaas maar 1,5 km, dan slaan we af naar knooppunt 71 en rijden langs het Rijksschietterrein waar de rode ballon ophangt: er klinken idd knallen. Ze zijn aan de andere kant ervan nogal aan het kappen geweest.

Wikipedia zegt:

Op de Veluwe kwamen houtskoolbranderijen voor die de grond door de omzetting van ijzer rood gekleurd hebben.

en de plaats waar we even pauzeren heeft inderdaad rood zand.

Bij 71 slaan we rechtsaf naar  Kootwijk : koot betekent ‘kleine boerderij’ dus ligt het nogal voor de hand wat de plaatsnaam betekent.

In het hart van de Veluwe maken de bomen van Nederlands grootste bosgebied opeens plaats voor een groot open gebied van heidevelden en zandverstuivingen: het Kootwijkerzand. Met een oppervlakte van 700 hectare is het Kootwijkerzand de grootste actieve zandverstuiving van West-Europa. In het midden bevindt zich het monumentale zendstation Radio Kootwijk

Radio Kootwijk is van Staatsbosbeheer.
Wij rijden door Kootwijk en via slingerende paadjes langs het kootwijkerzand : altijd een beetje apart om van die duinen middenin het land te zien. Er is daar een rondwandeling van 3 km.

Kootwijkerzand

Via ook weer zo’n mooie weg met een vriendelijke tunnelondergang onder de A1 en aardige slingerweggetjes rijden we terug naar Garderen.
Vlak voor we er zijn komen we langs een landweg waar ze het land aan het sproeien zijn:  die straal loopt dwars over de weg

2015-06-09 15.44.34

Op de foto staat de straal naar links maar  net toen wij erdoor reden zwenkte hij naar ons toe: daar wordt je nog aardig nat van zeg…

Een hele mooie rit vandaag, helemaal tevreden!

Advertenties

Langs de IJssel van Wijhe naar Deventer en terug

Route IJsselAfstand: 47,12
Rijtijd: 3 uur 11 min
Snelheid Max: 27,12
Gemiddelde snelheid 14,77
Gereden: 8 juni 2015

Weer: Half bewolkt, 17 graden en een straffe NW wind

Knooppunten 30-38-59-56-71-60-55-6214-48-89-70-97-51-31-32-30

We starten op de P&R in Wijhe. Wijhe is een gezellig plaatsje, al vrij oud ook:

De eerste schriftelijke vermelding van Wijhe dateert uit het jaar 960 als “Wie”, dat zeer waarschijnlijk duidt op een heiligdom

alleen weten we niet waarvan of van wie.
Er is een levendige winkelstraat en er staat een molen naast de supermarkt Boni.

Molen in Wijhe

Voorbij Wijhe ligt buurtschap Fortmond te midden van een natuurontwikkelingsgebied Duursche Waarden in een bocht van de IJssel.

Het gebied van Fortmond met zijn door moerasachtige uiterwaarden omgeven rivierduinen bleef lang onbewoond. Dit veranderde toen men er rond 1775 een ‘tichelwerk‘ oprichtte. Daardoor ontstond de buurtschap met zo’n twintig eenvoudige huisjes voor de arbeiders

voor de steenfabriek natuurlijk: die steenfabriek is nu een rijksmonument.

Wijhe dijkje net voor Duursche waarden
De route gaat niet echt door, maar meer langs de Duursche waarden

IJssel bij Duursche waarden

en komt dan door Den Nul: het enige bijzondere hier is een ‘dijkstoel’: daarvan resteert een opslagschuur. Maar de opslagschuur waar Wikipedia het over heeft kun je met de fiets helemaal niet zien, wel met de auto. Verderop, tegenover Deventer kwamen we wel een huis met daarop Dijkstoel tegen.

Een dijkstoel was een bestuurlijk lichaam dat overeenkwam met een polderbestuur of waterschapsbestuur. Het was een college dat bestond uit een dijkgraaf en een aantal heemraden en hield zich bezig met inspectie (schouwen) van de dijken en andere waterhuishoudkundige werken. Dit college was ook bevoegd om sancties uit te delen. Het trad op in naam van de heer.

Vanaf Den Nul gaat de route aan de oostkant van de weg langs, eerst door Olst, daar hebben ze een watertoren, maar verder is er niet veel van te zeggen .

De hele route verder gaat langs golvende grasvelden. Op zich wel mooi, en prima fietspad, maar teleurstellend omdat we de golvende baren van de IJssel hadden verwacht te zien.

Onder langs de dijk (1) Onder langs de dijk (2)

Bij de TOP locatie pauzeren we even

Toeristisch overstappunt bij Deventer

en gaan dan verder naar Deventer waar we dringend verzocht worden graafschade aan de dijk te voorkomen

Vlak voor Deventer

ok dat zullen we doen.

En ja, vlak voor Deventer: daar is i dan:  de IJssel!!

IJssel vlak voor deventer

Deventer is een van de vijf oudste steden van Nederland. De naam zou ontstaan zijn uit de samenstelling van twee oudsaksische vormen deve-treo, wat zoiets betekende als “aan een waterloop gelegen geboomte”. Wel dat klinkt niet onwaarschijnlijk.

Bij de Brink heb je het Historisch Museum en het Speelgoedmuseum: daar waren we al eerder, en er is -heel belangrijk- het winkeltje van de Bussink koek, de koek waar Deventer bekend om is.  Maar vanwege de kermis die er nu is, gaan we daar maar niet heen. (Verder heb je natuurlijk de Deventer Boekenmarkt en er schijnt ook een Dickens Festijn te zijn, maar nu even niet.)

We rijden zoekend naar de juiste opgang over de brug en hebben ook wat moeite aan de andere kant de juiste afgang te vinden … maar het voordeel van langs watertjes rijden is dat je gewoon het water opzoekt voor het vervolg.

We rijden nu over de Bandijk en hebben verder de hele weg een straffe tegenwind.

De winterdijk of bandijk is de dijk langs een rivier die bij hoge afvoeren overstroming van omliggende gebieden voorkomt en de rivier in het stroomprofiel houdt.

En komen door Terwolde: we zien daar een huis met ‘Dijkstoel’ erop: dat blijkt een gemeentemonument te zijn, maar waarom een woning uit die jaren een monument zou zijn beats me.

Type: woning
Bouwjaar: 1950-2000
Kenmerken: woning met middengedeelte en lagere zijvleugels onder pannengedekte zadeldaken en een achteraanbouw onder een pannengedekt lessenaarsdak

Terwolde Dijkstoel

Aan de rand van het dorp, bij de buurtschap De Wijk staat korenmolen de Ooievaar.
En door naar Welsum, hier komt een beroemd kippenras (Welsumer) vandaan. Kippen zien we niet, maar wel een merkwaardig iets: gelukkig is daar internet

in Welsum is het plan om een kabelbaan over de rivier de IJssel aan te leggen opnieuw onder de aandacht gebracht. Op de IJsseldijk bij tapperij Bijsterbosch is symbolisch een eerste gondel met kabels aan een paal bevestigd.

Echt een merkwaardig gezicht, maar het zou toch grappig zijn …

Kabelbaangondel Welsum
Aan de overkant van de IJssel had je een prachtig fietspad zonder zicht op de IJssel -maar ook zonder een  enkel bankje- en  aan deze kant, waar het je gewoon over de weg fietst waar behoorlijk wat auto verkeer is, staat er  om de paar honderd meter een.
Het zicht op de IJssel en de extra armen en poeltjes is vaak wel aardig.

De huisjes langs de IJsseldijk zijn typisch: ze hebben vaak een ingang op de dijk en ook een één verdieping lager, op dorpsniveau.

Van Oene (Oenerdijk) krijgen we niets mee, maar de overkant ziet er niet zo fraai uit met die camping: konden ze daar geen bomenrijtje voor zetten? Het verpest het zicht echt.

We vervolgen de weg door Veessen ook wel kozakkendorp genoemd (grappig die verschillende benadering van Veessen door Wikipedia en henzelf ). Over de naam kozakken:

In het begin van de negentiende eeuw lag er ooit een schipbrug (de ”Kozakkenbrug”), tussen Veessen en Fortmond, gebouwd door Kozakken die de geallieerden meehielpen om het Franse leger te achtervolgen bij hun terugtocht uit Europa naar Frankrijk.

Die brug heeft maar kort bestaan. Er ligt nu een veer dat dan ook ‘Kozakkenveer’ wordt genoemd.
Over de plannen met het water zegt wikipedia:

De afgelopen jaren is er onder de bewoners enige onrust ontstaan door de aankondiging van de komst van een nieuw aan te leggen tak (bypass) van de IJssel. Hierdoor komt Veessen (met nog enkele dorpen) op een eiland te liggen. Onzeker was nog of de nog aan te leggen bypass een permanente rivier wordt, of dat het een droge bedding wordt, die slechts bij hoge standen van de IJssel via een sluis als afvoer dienst doet. Intussen is duidelijk geworden dat het gaat om een hoogwatergeul, die naar verwachting slechts incidenteel onder water zal staan. Wel moeten enkele woningen en boerderijen voor de aanleg wijken.

Er is een fiets/voetveer naar Fortmond, maar we rijden maar liever door naar de pont bij Wijhe. Daar staat een forse rij auto’s: als echte fietsers dringen wij voor, maar de veervrouw stopt ons: eerst de auto’s, dan wij pas, anders kunnen er niet genoeg auto’s op. Ok.

Pont bij Wijhe

Terug in Wijhe proberen we nog even bij de Boni en de AH of ze Deventer koek hebben, maar nada.

We laden de fietsen weer in de auto en rijden terug over Deventer naar huis: het eerste stuk ongeveer hetzelfde traject als met de fiets. Het merkwaardige is dat het uitzicht vanuit de auto over de IJssel veel mooier is dan vanaf de fiets, jammer, jammer …

We hadden met deze rit een mooi IJsseltochtje willen maken -indachtig het stukje Kampen-Zwolle- maar daar zijn we een beetje teleurgesteld daarover. Op zich was het een mooie rit, maar niet wat we verwacht hadden.

Ruim rondom het Naardermeer

Afstand: ca 42 kmRoute Weesp - Naarden
Rijtijd: 3 uur
Snelheid Max: 29,6 km
Gemiddelde snelheid 14,16
Gereden: 6 juni 2015

Temperatuur 16 graden, zonnig en warm in de zon, maar beetje kil erbuiten, stevige wind

Knooppunten: 65-43-15-16- bij Maxis richting 57 tot dijk rechtsafslaan richting Muiden over IJdijk–17-18-33-34-37-47-45-44-43-65

We starten bij parkeerplaats Gaasperplas: aan de overkant in het Gaasperplaspark is het al een vreselijke herrie vanwege Amsterdam Open Air: helaas heeft het gemeentebestuur amsterdam het dwaze idee dat er in de parken in Amsterdam ‘iets te doen’ moet zijn: festivals bijvoorbeeld 😦 . (Gevolg overlast voor de bewoners en schade voor de natuur. Kies liever leegstaande kantoorpanden in industrietrreinen, die zijn er genoeg. Maar dat ter zijde)

Over de Weesperbrug, lekker naar beneden suizen langs de golfbaan en de andere brug weer op en over: met vaart belanden we zo langs het Amsterdam Rijnkanaal. We hebben de wind opzij, dus echt snel rijden we niet, maar het is buitengewoon stil op dit fietspad.

AR bij weesp

(Voor de verandering de clickschoenen weer aangetrokken en niet de sandalen, want je krijgt zo’n raar streepjespatroon op je voeten…)

Ze schieten al lekker op net de nieuwe brug over het Amsterdam Rijnkanaal


Nieuwe brug over AR kanaal (1)

 

 

Ingenieus toch: ze werken  van twee kanten naar elkaar toe.

Nieuwe brug over AR kanaal (2)

 

 

 

 

We slalommen onder de werken door en langs het steile talud van de A1 -daar zijn ze net aan het maaien- en rijden richting knooppunt 15.  Bij knooppunt 15 slaan we linksaf naar de Maxis

in de winter moet je wel richting knooppunt 16 (langs de A1), dan is de IJdijk afgesloten, maar tussen 1 maart en 1 oktober kun je er wel over en dat rijdt een stuk leuker.

Er staat dat het fietspad afgesloten is, maar dat geldt niet voor het fietspad  over de IJdijk naar Muiden (ook niet voor het pad langs de Diemervijfhoek trouwens).
De Maxis parkeerplaats is merkwaardig rustig voor een zaterdagmiddag.

We rijden een stukje van de IJdijkenroute – in het eerste stuk bloeien rechts echte koekoeksbloem en gele lis – al snel klimmen we het dijkje op en hebben een uitzicht op de oude Zuiderzee: ongelooflijk dat dat ooit zo’n gevaarlijk water was, het ziet er nu vrij tam uit. Maar wel mooi, woonboten ook blijkbaar.
IJdijkroute (1)

 

 

 

 

 

Het fietspad bestaat uit betonplaten met schapenkeutels: het uitzicht links is heel wat mooier dan rechts:  links zien we het water met flink wat zwanen

IJdijkroute (3)

en rechts wat industrieel spul en de A1 in de verte.

  IJdijkroute (2)       

En schapen natuurlijk all over the place

We hebben een flink vaartje -21 km/uur- het gaat lekker en de route is mooi maar sneller dan we willen zijn we er weer af, langs een ‘Obstakel’  -wat maar net gaat- en verder langs de volkstuintjes.

Voorbij een uiterst smal poortje waar de trike maar net door kan komen we bij de ‘Westbatterij‘ van de versterking Muiden waar nu de scouting gehuisvest is:

Muiden en Muiderslot west Batterij   

 

 

 

 

en zien we in de verte het Muiderslot, altijd decoratief, opdagen.

Muiden en Muiderslot (1)

 

 

 

 

 

We rijden naar Muiden  en aldaar rammelen we over het niet al te beste plaveisel naar de brug. Als je ooit Ferdinand Huyck gelezen hebt, kijk je altijd weer met andere ogen rond hier.

Het is druk bij brug, veel auto’s ook  en de terrasjes zitten vol. Er staat een flinke file maar wij  fietsers kunnen lekker vooraan staan en meteen door het groene licht: tegen dat alle fietsers erdoor zijn mogen de auto’s weer wachten op de tegenliggers.  Mensen ga hier toch niet met de auto heen…

We pauzeren buiten Muiden even bij een bankje -elke 15 km even stoppen voor de knietjes- en kijken terug op het slot:

Muiden met Muiderslot in de verte

(Helaas heeft de sportstracker het eerste stukje van de route niet aangegeven, dat teken ik er  later wel bij.)
Met vaart racen we over de dijk naar Muiderberg, komen niemand tegen behalve 1 auto die netjes voor ons in parkeerhaven wacht en drie tractoren waarvoor we wel als de sodemieter aan de kant gaan: my my wat zijn die dingen groot. Komen langs het ‘Echobos’ (later nog ‘ns nagaan hoe dat zit).
We rammelen door de straatjes van Muiderberg – die klinkers zijn echt erg-  naar het Naarderbos over het terrein van een golfbaan. Dat is een natuurverbinding geworden: blijkbaar hebben ze daar de Roundup onder controle…

Naarderbos

 

Er zouden bv ook ringslangen zijn maar die zie ik niet (maar dat zegt niets want eigenlijk zie ik die nooit).

Naarderbos weg langs golfbaan (1)

Aardig fietsen.

 

Naarderbos weg langs golfbaan (2)
Beetje kruip door sluip door verder tot we onderlangs de vestingwerken van Naarden rijden, veel margrieten in de berm, vast ingezaaid maar het staat wel leuk. In de verte piept een torentje er bovenuit.

Naarden weg onderlangs vestingwal

Even bovenop puffen we even uit op een bankje, maar niet lang, want in de schaduw is het nog best kil.
Uitzicht achter het bankje:

Naarden

Als we naar beneden rijden zien we een mevrouw die gewond is geraakt door een ongeluk of een beroving (en de dader is er vandoor) de politie is erbij, dus wij gaan  maar door.

Door Naarden, richting Bussum en daar duiken we het gebied van het Naardermeer in. Wind tegen, maar wat een mooi en rustig fietspad, met een weids uitzicht en op diverse plekken kun je wandelen richting het eigenlijke meer: vanuit het fietspad is er van het hele meer niets te zien.

Halverwege is er een Laarzenpad en een observatiescherm op 600 m.

Weg langs Naardrmeer

De plasdras stukjes aan de linkerkant zijn al mooi begroeid, en deze is nog rustig,  maar tegen het einde zit een grote hoeveelheid ganzenfamilies met al grote jongen.
Het laatste stukje van het pad is erg smal, ik kan er maar net door, opletten dat er geen tegenliggers zijn, want dat is niet plezierig met die brandnetels

Naardermeer smal weggetje

Maar het gaat allemaal goed.
Langs de Vecht naar Weesp,

Weesp weg langst Vecht

De molens draaien alletwee flink,

Weesp molens langs de Vecht

In Weesp de stad door -zelfs daar is het rustig, al hoor je heel in de verte het geluid van dat ellendige festival al 😦 .

De brug over naar Driemond en verder naar de Gaasperplas in een toenemende herrie.

Mooi ritje, lekker gefietst.

Rondje AR kanaal – Vecht tussen Driemond en Breukelen

Afstand: 50 km (incl aanfietsroute)Route AR kanaal -  Vecht
Rijtijd: 3 uur 17 min
Snelheid Max: 24,6 km
Gemiddelde snelheid 15,16
Gereden: 4 juni 2015
Temperatuur 21 graden, warm en zonnig, weinig wind
Knooppunten: 65-26-30 daar niet afslaan naar de Indijk maar rechtdoor tot Breukelen- 3-84-2-1-41 (plan was 42-43-65 maar het is geworden) 44-40-46-65

Vanaf de parkeerplaats bij de Gaasperplas gaan we naar Driemond, een dorpje dat vroeger Geinburg heette. De naam Driemond heeft zijn oorsprong in de drie riviertjes die samenkomen bij het dorp: het Gein, de Gaasp en het Smal Weesp.
Bovenop de brug van de N weg gaan we linksaf, rechtdoor -beetje rechts aanhouden-  door een achterafstraatje en dan kom je bij de route langs het Amsterdam-Rijnkanaal. Volgens wikipedia is dit het drukst bevaren kanaal ter wereld, maar dat zou je niet zeggen, want het is er stil vandaag, weinig boten.

AR kanaal bij Driemond

Ook weinig fietsverkeer: het eerste stuk, van Driemond naar Fort bij Nigevecht is alleen toegankelijk voor fietsers, maar behalve een enkele man-met-hond komen we niemand tegen. Rechts een bomenrij met daarachter weilanden, links het water van het AR kanaal met een hele steile helling. Het eerste stukje is de weg links even kaal, maar al snel staan er bomenrijen langs twee kanten en dat is plezierig met deze zon. En het ziet er mooier uit.
De route langs het AR kanaal is lang en recht en als je wind mee hebt kun je hier behoorlijk hard rijden (zelfs ik haal hier 25 km/uur op mijn sloffen) maar vandaag hebben we hem tegen, en al waait het niet hard, we komen niet boven de 15 km/uur uit.

Fort bij Nigevecht staat er weer mooi bij, hoewel … de schapen liggen en van het fort zelf is niets te zien maar toch heeft het wat. Van Natuurmonumenten.

Fort Nigtevecht (1)

Voorbij het Velserlaantje (dus voorbij Fort Nigevecht), mogen er ook auto’s op de weg rijden: gelukkig zijn er maar weinig die dat ook doen, ook hier is het stil.

Voorbij Fort bij Nigevecht is ook de bomenrij links weer voorbij: beetje kaal zo en we zien ook nog steeds weinig boten.

AR kanaal voorbij Velserlaan

We komen hier zowaar wat fietsers tegen en zelfs iemand een trike: mijn enthousiaste gezwaai werd door een zeer nurks kijkende man ontvangen. (Raar: hoe kun je nou sacherijnig blijven op een trike?)
Na het Gemaal Baambrugge Oostzijde eerst nog een blik op de vernieuwde brug bij Loenersloot en daar passeren zowaar twee Rijnaken (of zoiets)

Brug bij Loenersloot

Als je de brug bij Loenersloot onderdoor bent houdt de bestaande dijkweg op, en gaat verder als een fietspad gelegen aan de linkerkant van een smalle weg voor autoverkeer. Tot Breukelen allemaal rechtdoor en de omgeving wordt steeds minder aantrekkelijk: aan de linkerkant een steeds hoger wordende heg, waardoor je het water niet meer ziet, en rechts een spoorbaantje, en bij Breukelen een industrieterrein. Het fietspad gaat af en toe ook heel merkwaardig ineens naar rechts en vlak daarna weer naar links: overdreven. We gaan wel wat harder, rijden  nu 19 km/uur.
Weinig autoverkeer en wel een aantal wielrenners.

De brug over bij Breukelen en alles wordt anders.
Als je de knooppunten volgt leidt het pad je over de markt: daar mag je wel fietsen, maar als het druk is wordt er wat gezeurd, dus wijs geworden slaan we iets eerder af.
Bij het marktplein de tegenoverliggende straat door en de brug over: het is daar zo smal dat het aardig spannend kan worden, maar dit keer was het ook hier rustig. De brug over dus en linksaf langs de Vecht. Het gebied heet hier Stichtse Vecht. (Dat Stichtse heeft t maken met Het Sticht Utrecht, nu grofweg de provincie zeg maar.)

Weg langs de Vecht bij Breukelen

Goed te fietsen hier en het verkeer valt mee.
Mooie buitens van rijke lui die pronken met tuinen die opgetuigd zijn met kunst, hoge heggen, rododendrons en theekoepels. Het is een aardig ritje naar Loenen aan de Vecht en verder naar Vreeland. Nu eens rij je tussen hoge heggen door, dan weer heb je een Nederlands uitzicht zoals deze ten noorden van Loenen met zicht op de Loenderveense molen:

Polder boven loenen met loenderveense molen

Je krijgt echt het gevoel aan ‘de achterkant’te rijden: hoge heggen soms, vaak om tuintjes van woonboten, en er liggen behoorlijk wat woonboten in de Vecht.
Voorbij Vreeland zien we ook aan de overkant de bekende molen:

Molen bij Vreeland van andere kant Vecht

En op weg naar Overmeer steekt er een moeder eend gevolgd door zes waggelende donsjes over … ik ben te laat voor om een foto te maken.
Even kijken of de ooievaars weer op het nest zitten bij de Bergseweg: en ja hoor, ze hebben best al grote jongen zelfs.

Ooievaar met minimaal twee jongen op het nest

Door Nederhorst den Berg en ook hier is het ooievaarsnest bewoond.

Over het smalle Vechtdijkje (Eilandsdijk) in de hoop over te varen naar Nigtevecht en daar het AR kanaal weer op te pakken, maar helaas: het fietsveer vaart alleen op spitsuren door de week, en het is pas 14.00 uur.
Het pontje stond er wel trouwens.

Fietsveer Nigtevecht vaart maar beperkt (1)      Fietsveer Nigtevecht vaart maar beperkt (2)

Blijkbaar kwamen we hier altijd in het weekend of toevallig net op de juiste tijd.

Doorfietsen dus maar over het dijkje naar Hinderdam: daar moet een fort zijn, maar we zagen hem niet.

Voor het mooie hadden we natuurlijk om Fort Uitermeer heen kunnen fietsen en door langs de Vecht naar Weesp, maar we vonden het welletjes zijn zijn maar doorgestoken langs de N weg terug naar Driemond.

Onze eerste dit jaar van 50 km!

We fietsen nog steeds hoor!

Jee, de laatste blogpost was alweer van juli 2014 …

We fietsen nog steeds heel regelmatig, en B zelfs veel: met de Adventure heeft hij al 8000 km gefietst en met de Sprint 2000, dus al met al is hij al over de 10.000 km heen. Zijn snelheid wordt ook steeds groter, maar is wel afhankelijk van het model: bij de Sprint is zijn top 38 km per uur, bij de Adventure zal dat rond de 30 liggen.
Ikzelf haal met mijn Adventure toch wel een steady 25, wind mee dan 😉  maar mijn odometer staat maar op 5500.

FIETSEN
Vanwege de reuma is het wel aan te raden om zoveel mogelijk de conditie op peil te houden: die zakt sneller weg dan bij mensen zonder reuma, daarom maakt B bijna elke week minimaal één trainingsrondje  -in de winter is dat 15-18 km – maar vaak meer dan eens in de week. En af en toe ga ik mee.
In het voorjaar breiden we dat uit naar 30 km en nu zitten we alweer tegen de 40.

Maar vaak fietsen we dus in de buurt, stukken die we al eens beschreven hebben, door het Amsterdamse Bos, de Ronde Hoep, Naardermeer, Spiegelplas, etc. er zijn ongelooflijk mooie stukken te fietsen.

KNIETJES
Het fietsen met trikes is voor je gewichten erg goed, het enige gewricht dat opspeelt zijn eigenlijk de knieën.
B heeft wel uitgevonden dat hij met de Sprint langer kan fietsen voor hij last van zijn knieën krijgt dan met de Adventure.: 30 km vs 20. Waarschijnlijk ligt dat aan de hoek waarin je achteroverligt gecombineerd met het feit dat je op de Sprint je benen hoger houdt: de trapas van de Sprint ligt 12 cm hoger dan de zitting van de stoel.
Hij is ook bezig geweest om de Adventure zo in te stellen dat deze maximaal achterover kan, maar de instelling van de Sprint haal je nooit natuurlijk.
De Adventure blijft voor slechter weer en ongelijk terrein toch de beste keuze, maar trainen doet hij vaak met de Sprint.

VLAG
De ligfietsshop heeft nieuw vlaggen: best aardige.
Tijd om mijn geknutseld vlaggetje te vervangen door een nieuwe:

2015-06-04 15.38.08

Kortom: we zijn zelfs volop met fietsen bezig!
We zijn van plan de komende tijd weer langere stukken te gaan rijden en daar verslag van uit te brengen.

Rondje om Hilversum

Afstand: 36 kmRoute
Duur: 2 uur 55 min
Snelheid Max: 28 km
Gemiddelde snelheid maar 12,5 (door al die gravelweggetjes)
Gereden: 16 juli 2014
Temperatuur 25 graden, warm en zonnig, weinig wind
Knooppunten: 36-10-11-12-31-82-98-63-22-56-53-51-50-36

We starten op de parkeerplaats bij Bistro Robert aan de rand van ons favoriete bos: het Spanderswoud bij Hilversum en gaan een rondje om Hilversum heen rijden: tegen de klok in.

Vanaf ons beginpunt  rijden we terug langs de weg richting Bussum tot we de route oppakken richting knooppunt 36. Het zijn redelijk brede fietspaden van grint/zand, soort gravel.
Het Spanderswoud is een oud landgoed en bestond voornamelijk uit statige lanen met beuken afgewisseld door stukken met naaldhout als productiebos. Vooral bij warm weer heerlijk lopen.
Het is nu eigendom van Natuurmonumenten en de laatste tijd moet er in verband met de biodiversiteit blijkbaar gekapt worden en  liggen er hele stukken braak.
Misschien goed voor de biodiversiteit, maar niet voor de schoonheid.
Afgelopen zondag liepen we er nog met onze hond:

Spanderswoud (1) Spanderswoud (2)

Ze is er ook verbaasd over en kijkt wat treurig naar die kale vlakte.

Her en der is het nog wel wat begroeider. De meeste paden zien we zo uit:

Rondje Hilversum Spanderswoud (1)

Redelijk goed te fietsen dus, maar het gaat niet snel over die grint weggetjes: we halen maar net de 10 km per uur.
Door het Corversbos rijdt het iets sneller maar nog goed te doen, maar een paar tegenliggende dames van gevorderde leeftijd vonden t maar niets en stapten boos af.
Plek genoeg:

Rondje Hilversum (12)

Door de wijk Kerkelanden: hier is het ietsje meer bebouwd maar wel redelijk groen.

Op weg naar 31 bij circuit moeten we  linksaf slaan maar dat is wat raar aangegeven: bij de Van Gentweg is het vervolg van de weg erg onduidelijk. Toch maar schuin rechtdoor gegaan en dat bleek juist.
Langs Loosdrechtse bos, daar heb je links een behoorlijke afzetting met schrikdraad, naast de weg met flats. We waren inderdaad over een wildrooster gekomen, maar gezien het aantal honden dat hier loopt zal het wild hier wel niet al te wild zijn.

We rijden een stukje tussen twee rijen gaas door, wel bekleed met groen en wel breed genoeg, maar toch een raar idee.
Hilversum uit is er nogal een hobbelige asfltweg, maar we blijken goed te zijn en komen bij knooppunt 31 aan en hier draaien we de hei op, en hebben een ruim uitzicht

2014-07-16 13.00.24

 

Gevolgd door bos.
Het is een mooie weg, richting Lage Vuursche.
Af en toe gaan we hier ook een klein stukje over asfalt, maar meestal over  die grint/zandwegen.
Vanaf Lage Vuursche naar het noorden is het een erg mooi stuk met zeer veel groen.
Vuursche zelf is natuurlijk vrij toeristisch, maar daar we meestal over fietspaden rijden hebben we er niet veel last van.
We raken we even in verwarring als met een teken naar links toch wordt bedoeld dat we de autoweg met een bocht rechtdoor -langs Drankenstein en de begraafplaats- moeten volgen, maar we komen er wel uit.
Meestal wordt met linksaf voor fietsers ook echt bedoeld linksaf als daar een hobbel in de weg zit, en niet de doorgaande weg naar links volgen, maar in dit geval niet dus.

We pauzeren even aan de bosrand in de schaduw en maken een praatje met een mevrouw met een elektrische handbike: ze wilde ons fotograferen omdat ze een collectie aan het aanleggen was van bijzondere vervoermiddelen.
Daarna gaan we verder: door bos en hei en achterlangs het park van Kasteel Groeneweg.

Over de hei die hier en daar al een heel klein beetje begint te kleuren.
Er rijdt iemand in draf met een grote witte schimmel over de hei in de verte, dat ziet er wel apart uit, maar ik ben te laat -en te lui- met een foto.
Er staan een paar mensen stil en die wijzen naar wat zij een ‘hertje’ noemen: het is natuurlijk een ree, nog een jonkie zelfs, dat opgeschrikt is (door een hond of door dat  paard misschien) en zijn moeder kwijt.  Hoewel: het heeft geen witte vlekken, dus is wel volwassen. Hij let totaal niet op ons en scharrelt wat rond. Tsja ..
We rijden door met een raar soort U bocht.

Verder maar richting Natuurbrug (Ecoduct) daaroverheen is toch weer een aparte ervaring.
Op de weg naar beneden ligt nogal wat los grint en er zijn veel tegenliggers, dus niet al te zeer gaan racen maar 😉 .

Naar Spanderswoud en de auto.

Zeer tevreden over deze hele Mooie en Groene Tocht, al werd onze snelheid nogal laag gehouden door het wegdek.

LF7 Vreeland – Maarssen

Vreeland-Maarssen RouteDatum gereden 13 juni 2014
Afstand LF7 traject 12  km (Totaal gereden Oeverlandroute: 104 km)
Afstand achterland 30 km (Totaal achterland: 186 km)
Aantal km vandaag 42 km (Totaal in het LF7 en achterland project: 246 km)
Gemiddelde snelheid vandaag 14,20 km/u
Max snelheid vandaag 26,9 km/u
Netto fiets uren vandaag 2 uur en 57 minuten (Totaal in het LF7 en achterland project: 20 uur en 39 minuten)
Weer: Half bewolkt. Temperatuur ca 20 graden.
Knooppunten: 3-84-46-45-47-48-49-27-28-7-5-4-25-2-84-3

We starten in Breukelen omdat we daar waarschijnlijk gemakkelijker de auto kwijt kunnen dan in Vreeland. Er is daar bij het station een grote P&R
Als we willen wegrijden kiepert het mandje van mijn bagagedrager: vergeten vast te zetten, oeps. (niks gebroken)
We rijden stukje door Breukelen en de weg gaat daar over het marktplein waar het net ook markt is. Ik wil er gewoon doorheen rijden, stapvoets. Er is daar maar een handjevol mensen en lopen met de trike neemt meer ruimte. Maar toch meent iemand vooraan er wat van te moeten zeggen. Niemand had er verder last van, dus …
We rijden over een smal weggetje door een winkelstraat, de brug over en slaan rechtsaf,  we zijn aan andere kant van Vecht en rijden richting Maarssen. Het is hier goed berijdbaar asfalt met rode stroken voor de fietsers, wel redelijk wat auto’s.
Mooie buitens (’n kasteeltje, villa’s, theekoepeltjes, tuinen en hortensia’s).
Lekker beschaduwd en mooi vlak asfalt dus we schieten lekker op.  Sommige bomen hebben een rood-witte band om zich: waarschuwingen voor eikenprocessierupsen die zijn er veel dit jaar blijkbaar.
Op het water varen boten en soms grote jongens.

Vreeland-Maarssen Breukelen - Maarssen

Door Maarssen en over het  Molen en sluizencomplex Oud Zuylen.
Het is een imposant complex: de weg over de sluis is heel smal, maar de trikes kunnen er net door

Vreeland-Maarssen Molen en sluizenomplex Oud Zuylen (1)

Er staat een bordje met een tekst van Belle van Zuylen:

Vreeland-Maarssen Molen en sluizenomplex Oud Zuylen (3)

Altijd weer mooi die molens. Er nog een heel bord met informatie bij: als ik het goed begrijp is dit de wipwatermolen:

Vreeland-Maarssen Molen en sluizenomplex Oud Zuylen (5)

en dit de westbroekse watermolen

Vreeland-Maarssen Molen en sluizenomplex Oud Zuylen (6)

enfin we rijden zo de  Molenpolder in. Het is hier heel stil.
Voorheen ook een verveningsgebied en aan een reepje bebouwing met voorafgaande waterpartijtjes kun je de legakkers nog afzien:

Vreeland-Maarssen (9)

Leuk stukje, mooi moerasje hier, helaas zijn we er al snel weer uit en komen in Oud Maarsseveen waar ze enigszins last hebben van de oranjegekte.

We rijden door Tienhoven, Breukeleveen en Muyeveld, stukjes vnl overheerst door watertoerisme in de vorm van dure villa’s: van de natuur zelf kunnen we weinig meer zien. Er is wel een parkeerplaats aan een stukje water waar we even een kopje thee zetten, voor we ons aan ’t saaie stuk door Nieuw en Oud Loosdrecht wagen.

Vreeland-Maarssen (12)

Tegen dat we denken niet meer uit te regio te kunnen komen zonder een boot te moeten kopen, slaan we af en komen we bij de Loenderveenseplas (van Waternet) phew.
We rijden over een aardig pad tussen rechts de Wijde Blik en links de Loenderveense plas

Vreeland-Maarssen Loenderveense plassen

Het eerste stuk goed berijdbaar,  later wordt het wat krapper.

Vreeland-Maarssen (14)

Aan het einde van het pad komen we bij Vreeland  en slaan linksaf en rijden over de weg richting Loenen. Door Mijnden en Nieuwersluis met de Pupillenschool.

De huizen hier zijn iets minder sjiek dan bij Maarssen, maar er komen af en toe kapitale panden voorbij….
En zo komen we weer in Breukelen, de brug over en naar huis.

Niet een spectaculaire rit dit keer, vooral het stuk rondom Loosdrecht viel wat tegen.

Voor wat de LF7 betreft: we hebben de route gereden van Schoorl tot Maarssen maar verder is het tot Vianen vnl door de stadse regio en die slaan we maar even over.